جهانى سازى درعرصه فرهنگ و سياست - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٨٨

٤- ٣. حاكميت خداوند سبحان‌ حاكميت بر جهان هستى، تنها از آن خدا است. اراده الهى بر سراسر گيتى حاكم و ادامه هستى به مدد و فيض او وابسته است. به بيان ديگر، جهان و تمامى اركان و عناصرش در يد قدرت لايزال الهى قرار دارد، و هم او است كه انسان را بر سرنوشت خويش حاكم كرده، و اداره جامعه بشرى را به وى سپرده است. خداوند سبحان، حاكميت خويش در تدبر و تدبير جامعه را به انسان واگذاشته و اين نيز، تجلى اراده خدا است. در حقيقت، حاكميت خدا بر روى زمين به دست رهبر برگزيده الهى صورت مى‌گيرد كه خود او نيز، به وسيله امت به جايگاه و منصب رهبرى دست يافته است. در چنين نظامى، عقلانيت، معنويت و عدالت، جامعه را به سوى كمال مى‌برد.
٥- ٣. امامت و رهبرى‌ مهم‌ترين ويژگى امامت و رهبرى در ساختار نظام جهانى اسلام، اين است كه شخص امام را خداوند برمى‌گزيند و نصب مى‌كند. مولاى متقيان، على بن ابى‌طالب (ع) در اين باره مى‌فرمايد:
وَخَلَّفَ فيكُمْ مَا خَلَّفَتِ الانْبياءُ فى امَمِها، اذْ لَمْ يَترُكوُهُمْ هَملًا، بِغَيْرِ طريقٍ وِاضحٍ، وَ لا عَلَمٍ قائِمٍ. «١» او نيز چون پيامبران امتهاى ديرين براى شما ميراثى گذاشت؛ زيرا آنان امت خود را وا نگذاشتند، مگر به راهى روشن و نشانه‌اى استوار. «٢» وانگهى امامت و رهبرى از ويژگيهاى ديگرى برخوردار است. از جمله: مركز وحدت و يكپارچگى، زعامت معنوى و سياسى، اساس و پايه فعاليت بشريت، هسته مركزى نظم اجتماعى، مشروعيت بيعت مردمى، اسوه فردى و جمعى. هم چنين، رهبرى و امامت در نظام جهانى اسلام، محور و قطب ايدئولوژيك به شمار مى‌رود. همان گونه كه على (ع) فرمود: «در برابر خداوند، منفورترين مردمان بنده‌اى است كه خدايش او را به خود وانهاده است، و بدين سبب، از خط تعادل بيرون افتاده است و بى‌راهنما حركت مى‌كند. چون به كشت دنيا دعوت مى‌شود، به جان مى‌كوشد، اما چون به كشت آخرتش فراخوانند، به كسالت و وارفتگى دچار آيد. چنان‌