جهانى سازى درعرصه فرهنگ و سياست - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٥٤
شيوههاى سياسى جهانىسازى شايد از مجموع شيوههاى سياسى جهانىسازى، تحقير سياسى ملتها، مهمترين شيوه باشد؛ از اين جهت كه تحقير سياسى ملتها، آنها را به موجوداتى بىهويت، فرمانبر و برده تبديل مىكند كه آمادگى پذيرش هرگونه ظلم و طرح زورمدارانه را خواهند داشت.
تأثير بر فرآيند تصميمگيرى سازمان ملل متحد: جهانى سازان آشكارا در تصميمات سازمان ملل متحد و كنفرانسهاى بينالمللى دخالت مىكنند و يا به ايفاى نقش در آن مىپردازند.
شناسايى و طرح مسائل براى بحث، اغلب از سوى دولتهاى هدايت كننده جهانىسازى و يا سازمانهاى متعلق به آنها صورت مىگيرد. اين كشورها، مسائلى را كه براى آنها و يا جامعهشان مهم است فهرست مىكنند و در اختيار دبيرخانه اين سازمانها يا كنفرانسهاى بينالمللى قرار مىدهند. دبيرخانه، نظرات كشورهاى پيشنهاد دهنده را براى ساير اعضا ارسال و نظرات آنان را دريافت و پس از جمعبندى در مجامع تصميمگيرى خود مطرح مىكند، اما در عمل، اغلب، ساختار اين تصميمات همان نظرات كشورهاى پيشنهاد دهنده است. «١» چنانچه دولتها بخواهند با نظرات كشورهاى فوق به مخالفت جدى و اساسى بپردازند، به شكلهاى مختلفى مورد تهديد قرار مىگيرند. يكى از اين تهديدها، تهديد به قطع كمكهاى مالى و ... است. پس از تصويب نظرات به ظاهر مشترك همه كشورها، قطعنامهها بايد از سوى دولتهاى ملى به اجرا درآيند. عدم اجراى قطعنامهها، كشور خاطى را با مجازاتهاى ساخته و پرداخته قدرتمندان مواجه مىكند، گاه اين مجازاتها، جنبه بينالمللى پيدا مىكند، به اين وسيله، هاديان پروژه جهانىسازى خواستههايى را كه به غربىسازى و به فرموده امام خمينى (ره) چپاول جهانى، «٢»- و به عقيده گيدنز، به تاراج جهانى «٣»- مىانجامد، مشروعيت مىبخشند، و برترى دايمى شمال بر جنوب را فراهم مىآورند. «٤» تحقير سياسى ملتها: غربىها مىكوشند با درهم شكستن روحيه استقلال خواهى ملتها،