١٣. گسترش فرهنگ اعتياد؛ ١٤. رشد روحيه نا اميدى اجتماعى؛ ١٥. بى‌بند و بارى جنسى؛ ١٦. تبليغ گسترش فساد اخلاقى؛ ١٧. روحيه بى‌تفاوتى در ميان اقشار جامعه؛ ١٨. ظهور چند فرهنگى بالقوه تفرقه‌افكن؛ ١٩. ظهور بن بست در نظام سياسى؛ ٢٠. گسترش فزاينده احساس پوچى معنوى. «١» مايكل مور، كارگردان برجسته آمريكايى در اعتراض به اقدامات بوش پسر در حمله‌به‌افغانستان و عراق، به بخشى از بحران‌هاى اجتماعى، سياسى و اقتصادى آمريكا اشاره مى‌كند و مى‌گويد:
آمريكا اول است:
آمريكا در تعداد مرگ ناشى از استفاده اسلحه گرم، اول است؛ آمريكا در استفاده از انرژى جهان، اول است؛ آمريكا در توليد دى اكسيد كربن، اول است؛ آمريكا در توليد ضايعات خطرناك، اول است؛ آمريكا در تعداد كشته‌شدگان و مجروحان حوادث رانندگى، اول است؛ آمريكا در امضا نكردن موافقت نامه‌هاى بين‌المللى مربوط به حقوق بشر، اول است؛ آمريكا در بدل شدن به جامعه‌اى كه فقيرترين قشر آن بچه‌ها هستند، اول است؛ آمريكا در كسر بودجه در بين كشورهاى جهان، اول است؛ آمريكا از نظر بدهكارى در كل جهان، اول است؛ آمريكا در تعداد زندانيان در همه جهان، اول است. «٢» ثالثاً، بهره‌گيرى از دموكراسى و مفاهيم مرتبط به آن از ديگر ابزارهايى است كه در ابعاد سياسى و فرهنگى، رهبرى جهانى آمريكا را تسهيل مى‌كند. آن گونه كه نيكسون گفته است،