جهانى سازى درعرصه فرهنگ و سياست - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٢٣
فصل دوم: جهانىسازى، روشها و ابزارها هدايت كنندگان پروژه جهانىسازى، براى اجرا و نهادينه كردن آن، روشها و ابزارهاى مختلفى را به كار گرفتهاند. اين روشها و ابزارها، همپاى تمدن غربى، هر روز مدرنتر مىشوند. البته برخى از آنها، آشكارند و برخى چندان به چشم نمىآيند. بعضى در يك منطقه جغرافيايى و براى يك فرهنگ ويژه، و برخى ديگر، در منطقه ديگر به كار مىروند. هيچ يك از آنها، با آواز بلند قصد خويش در استعمار جهانيان را اعلام نمىكنند، اما هدفى جز غارت و چپاول جهان غير از خود را ندارند. به هر روى، قبل از ورود به بحث ابزارها و روشها، به منظور پرهيز از اشتباه بايد آن را تعريف كرد. «١» تعريف اصطلاحِ روش و ابزار در موضوع جهانىسازى: روش يا متُد) method (به مجموعه طرقى گفته مىشود كه انسان را به كشف مجهولات و حل مشكلات هدايت مىكند، يا مجموعه فنونى است كه آدمى را از مجهولات به معلومات راهبرى مىنمايد. ابزار نيز به مفهوم وسايط و وسايلى است كه به كشف مجهول و حل مشكل مدد مىرساند، يا ادواتى است كه وسيله تحقق هدف را معلوم مىكند. «٢» با توجه به اين تعاريف، مىتوان تفاوتهاى زير را بين روش و ابزار تشخيص داد:
١. ابزار، يك وسيله فيزيكى است، در حالى كه روش، بيان يك رفتار انسانى است؛ ٢. از نظر زمانى، ابزار كاربرد موقت دارد، ولى روش طولانى است؛ ٣. تعيين سياستها و تصميمگيرى به وسيله شيوهها صورت مىگيرد و اجراى آن توسط ابزار به انجام مىرسد؛