٢. فراهم‌آورى زمينه‌هاى جذب و به كارگيرى بهينه سرمايه‌هاى داخلى و خارجى، يا در واقع، پذيرش سهم مردمى و جهانى در رشد اقتصادى، كاملًا ضرورت دارد.
٣. بهره‌گيرى از عنصر زمان و افزايش سرعت در تصميم‌گيرى و عمل اقتصادى، در همه مراحل رشد اقتصادى اجتناب‌ناپذير است.
٤. بايد از مديريت تغيير يا بحران، براى چيره شدن و كنترل نوسانات و بحرانهاى اقتصادى بهره كافى بُرد.
٥. تقويت قدرت برنامه‌ريزى، پيش بينى ريسك‌ها از طريق مدل سازى و الگوپردازى، لازم به نظر مى‌رسد.
٦. اصلاح ديوان سالارى ناكارآمد كشورهاى اسلامى وجهان سومى، براى افزايش كارآمدى مديريتى (: مديريت اقتصادى) بايد مورد اهتمام قرار گيرد. «١» ٧. دستيابى به موقعيت برتر اقتصادى در پرتو به كارگيرى دانايى، فناورى و افزايش قدرت رقابت تجارى و ارتقاى خودباور جمعى امكان‌پذير است.
٨. ترويج فرهنگ رشد اقتصادى به منظور نهادينه شدن زيربناهاى توسعه اقتصادى چون كار، نظم و كيفيت ضرورى است. «٢» ٥. راه‌كارهاى فرهنگى، فكرى و ارتباطى «٣» اين راه‌كارها هم متعددند، از جمله:
١. ارائه نظريه‌هاى جذاب، عملى، روزآمد و اقناع كننده، در چارچوب كلى انديشه اسلامى و جهان سومى، يك اقدام ضرورى است.
٢. مسلح شدن به تكنولوژى ابزارها و شيوه‌هاى ارتباطى مدرن، چون قدرت ماهواره‌اى براى افزايش ارتباط و تأثيرگذاردن بر افكار عمومى لازم است.
٣. تورهاى ارزشى در شبكه اطلاع‌رسانى كشور و كشورهاى جهان سوم گسترده و جلوى هجوم سيل آساى ضد ارزشها در نظام اطلاع رسانى گرفته شود.