در اين موقع بود كه برخى از رهبران عرب وارد ميدان شدند و شوق و تمايل شديد خود را نسبت به انحلال حزب الله به عنوان يك گروه جهادى تهديد كننده منافع و تاج و تخت آنان، ابراز نمودند. در نتيجه از سال ٢٠٠١ سناريوهاى مناسب با اين هدف يكى پس از ديگرى چيده شدند تا اينكه در نوامبر ٢٠٠٥ اين طرح كامل شد و نخست وزير سابق اسرائيل، آريل شارون آن را تصويب كرد. «١» در مارس ٢٠٠٦ ابعاد مختلف اين طرح مورد مطالعه كامل قرار گرفت و در مه ٢٠٠٦ ارتش اسرائيل، يك دوره آموزشى براى‌اجراى طرح را برگزار كرد. در اين دوره افسران عملياتى، اطلاعات مركزى (سيا) و دستگاه ضد جاسوسى ايالات متحده حضور داشتند.
با مشاركت افسران امريكايى «طرح اهداف آتش» طراحى شد. يعنى اهدافى كه در لبنان بمباران خواهند شد. ابزار، ميزان و نوع مهماتى كه در اين بمباران به كارگرفته خواهند شد، همه بررسى شدند. امريكا و اسرائيل زمان مناسب براى اجراى اين طرح بر ضد حزب الله را سه الى چهار هفته برآورد نمودند. آنان زمان مناسب اجرا را اكتبر يا نوامبر ٢٠٠٦ اعلام كردند. پس از اين توافق، امريكا اقدام به ارسال تدريجى مهمات به اسرائيل نمود. در اين ميان بمب هاى هوشمند ليزرى «جى- تى- يو ٢٨» و صد كلاهك موشكى از نوع «بى- ال- يو ١١٣ اى- بى» به چشم مى‌خورد. در همين حال امريكا لوازم يدكى بيست و پنج هواپيماى اف ١٥ آى را روانه اسرائيل نمود. نويسنده امريكايى دين ماديسون يادآورى مى‌كند كه در ١٧ و ١٨ ژوئن ٢٠٠٦ بازخوانى طرح اهداف آتش در ايالت كولورادوى امريكا صورت گرفت. به عبارت ديگر ميان امريكا و اسرائيل براى هدف قرار دادن زيرساخت‌هاى بنيادين لبنان و ويران كردن آنان توافقى صورت گرفت تا از اين رهگذر بتوانند مقاومت اسلامى لبنان را در محاصره قرار دهند، ملت لبنان را تسليم و روابط سوريه و لبنان را درهم شكنند. عمليات «وعده صادق» بهانه خوبى براى اجراى طرح مشترك امريكا و اسرائيل بود.
از سوى ديگر، حزب الله از سال ٢٠٠٠ تاكنون خود را آماده چنين روزى مى‌كرد. اين نشان مى‌دهد كه سيد حسن نصرالله تنها دبير كل اين حزب نيست؛ همچنين صرفاً رهبر يك مقاومت ميهنى نيست كه با شهادت فرزندش، هادى در جنگ آزادسازى جنوب در سال ٢٠٠٠ و نيز حضور فرزند ديگرش در پاسخ به حمله وحشيانه اخير به جنوب و حومه بيروت و تمامى‌