عقب‌نشينى كند، اين حزب آمادگى بحث و بررسى بر سر شروط خلع سلاح خود را با ديگر گروههاى لبنانى خواهد داشت.» «١» ديگر رهبران اين حزب نيز درخصوص سلاح مقاومت گفته‌اند كه در واقع اين سلاح برآيند تضمين امنيت لبنان و حمايت از اين كشور در برابر تجاوزهاى اسرائيل در آينده و حتى پس از عقب‌نشينى از مزارع شبعا مى‌باشد. در اوايل ماه فوريه ٢٠٠٦ محمد رعد رئيس فراكسيون مقاومت «وفاء» در مجلس لبنان تاكيد كرد كه نمى‌توان به مجرد عقب‌نشينى اسرائيل از مزارع شبعا، حزب الله را خلع سلاح نمود. وى اين سلاح را عنصر قدرت و محافظت از سرزمين دانست و تاكيد نمود كه براى آن جايگزينى وجود ندارد. اين نماينده لبنانى مى‌افزايد اگر گروهى گمان كنند با ترسيم مرزها مى‌توان به خلع سلاح مقاومت انديشيد، در اشتباه و توهم به سر مى‌برند. چرا كه مقاومت خطر دشمن صهيونيستى براى لبنان را به خوبى درك مى‌كند و در نتيجه نمى‌تواند در برابر تجاوزهاى صهيونيست‌ها- همان چيزى كه در دهها سال گذشته نيز رخ داده است- دست از وظيفه خود يعنى دفاع از ميهن و ملت لبنان بردارد.
محمد رعد همچنين مى‌افزايد: «قدرت لبنان در مقاومت اوست. اگر قرار است سلاح مقاومت حذف گردد، پس از آن لبنان در جهان هيچ جايگاهى نخواهد داشت.» «٢» همچنين سيدهاشم صفى‌الدين رئيس شوراى اجرايى حزب الله تاكيد مى‌كند كه «محال است مقاومت اين تحميل امريكا بر منطقه و لبنان را بپذيرد، چون ما ملتى با انديشه و اعتقاد محكم و راسخ هستيم و اين ملت مفاد تحميلى قطعنامه ١٥٥٩ را نمى‌پذيرد».
پيش از اين مقاومت ثابت كرده كه قطعنامه ٤٢٥ شوراى امنيت، تلاش‌هاى فريبنده و متزلزل ديپلماتيك و وعده‌هاى دروغين امريكا در طول ٢٢ سال، آزادى حتى يك وجب از خاك ميهن را به ارمغان نياورده است. بلكه آزادى اين اراضى به دست مقاومت مسلحانه و با همبستگى ملت و دولت با مقاومت، صورت گرفته كه اين دستاورد با حمايت كامل ايران و سوريه نيز همراه بوده است. عقب‌نشينى ارتش اسرائيل كه در ٢٤ مه ٢٠٠٠ يكجانبه و بدون قيد و شرط روى داد، تنها يك دستاورد مهم و بزرگ براى مقاومت به شمار نمى‌رود، بلكه بعد ديگر اين دستاورد انتقال روح و تجربه مقاومت در برابر اشغالگر به ديگر ميادين مبارزه عربى به ويژه فلسطين مى‌باشد.