جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٢٨٣
رسيدن به چنين هدفى شرايطى دارد كه مهمترين آنها چنيناند:
١. بايد پذيرفت كه كوتاه كردن دست مصرىها از غزه و نيز كوتاه كردن دستان پادشاه اردن از كرانه باخترى ناممكن بوده و انديشه تسلط بر ملت فلسطين انديشهاى هلاكت بار است، و آرزوى سيادت قوم يهود بر ديگر مردمان آرزويى دست نايافتنى است.
٢. بايد فهميد كه ايجاد شهركهاى صهيونيستنشين، نه اينكه هيچ خير و بركتى نداشت، بلكه ضررهاى فراوانى هم داشت: طرح شهرك سازى بحرانهاى قبل از تشكيل حكومت را زنده كرد؛ ارتش اسراييل را به يك نيروى پليس تبديل نمود؛ فرماندهى ارتش را مجبور به ارائه ارزيابىهاى نادرست كرد و در جنگ لبنان شاهد نادرستى اين ارزيابىها بوديم. هم چنين براى طرح شهركسازى بودجه زيادى مصرف شد و اين اشغال نفرتانگيز موجب عقب ماندگى اقتصادى جامعه گشت.
٣. عناصر لازم براى ايجاد توازن محيطى براى بقاى اسراييل كاملًا مهيا نيست، پس همان طور كه تا اوت سال ١٩٦٧ بهاى آن را پرداختيم الآن نيز بايد چنين كنيم؛ در آن موقع دولت اشكول از رئيس جمهور امريكا خواست تا پيمان زمين در برابر صلح را لغو كند. از همان موقع اسراييل مشاركت در ايجاد ثبات را از دست داد مگر در دوره حكومت صدام در سال ١٩٩١ و دوره بن لادن. تروريسم منطقه موجب شد تا بوش به تاييد جناح راست اسراييل بپردازد و صورت حساب اين تاييد به زودى به دستمان مىرسد، و همه فهميدهاند كه بهاى حفظ منافع امريكا در منطقه را اسراييل بايد متحمّل شود.
٤. اسراييل مىتواند با پاى بندى به مرزهاى سال ١٩٦٧ كه دنيا و جهان عرب آن را به رسميت شناختهاند، در ايجاد ثبات منطقه مشاركت جويد. مانند حزب الله كه براى آزادسازى لبنان تا مرزهاى بينالمللى مىجنگيد و جهان هم از او حمايت مىكرد.
٥. بايد گفتارمان نرم و گامهايمان استوار باشد. به نظر سادات حدود ٩٠ درصد اين درگيرى، جنگ روحى و روانى است. چه ايرادى دارد كه نخست وزير اعلام كند، اسراييل غم و اندوه فلسطينىها را درك مىكند يا رهبران اسراييل فرهنگ اسلامى را بستايند و اعلام كنند، نياكان ما حدود ١٣٠٠ سال با يكديگر در صلح و صفا زندگى مىكردند؟