شركت‌كننده جام خشم خود را بر سر دولت، نخست وزير و وزراى كابينه فروريختند. اين امر در زمانى رخ مى‌دهد كه احساس نارضايتى از رفتارهاى ادارى و اخلاقى سران اسرائيل فزونى گرفته است. امرى كه به وضعيتى ماليخوليايى منجر مى‌شود و بسيارى از نسل قديم مانند شيمون پرز از آن سخن گفتند. وى مى‌گويد: «اسرائيل در حال گذر از مرحله‌ى خطرناك تخريب خود (خودخرابى) است كه اين روند به تمامى عرصه‌ها سرايت كرده است.» حتى عده‌اى در وخيم تر نشان دادن وضعيت بايكديگر مسابقه مى‌دهند و تأكيد مى‌كنند كه «اين مرحله از سخت‌ترين مراحل و خطرناك‌ترين آنهاست.» «١» پرز نيز پيش از اين نسبت به متغيرهاى منفى هشدار داده بود: «انقلابى در خاورميانه رخ داده است. مى‌توان آن را مورد انتقاد قرار داد، اما پنهان‌سازى و يا ناديده گرفتن آن ممكن نيست. در برابر ارتش‌هاى مهاجم، سازمان‌هاى تروريستى، ائتلاف هاى معارض و در برابر سياست زور، هويت سياسى جديدى با چهره‌اى غيرنظامى برخاسته و هواداران بى شمارى را در سراسر منطقه كسب نموده است ... خاورميانه بر سر چندراهى خطرناكى قرار گرفته است. ديگر هيچ امرى به حال خود باقى نخواهد ماند:
شرايط به سرعت تغيير مى‌كند و ما بايد بين انقلاب صلح طلب و انقلاب اصول‌گراى راديكالى كه سلاح جديد در اختيار خواهد داشت، يكى را برگزينيم ... زمانى كه دين به سياست مبدل مى‌گردد، هيچ چيز براى رضاى خدا انجام نمى‌گيرد. پس مبناى بنيادين دمكراسى يعنى همان انتخاب آزادانه، مبتنى بر دستورات و آموزه‌هاى قطعى مى‌باشد كه از سوى خاخام‌ها به تمامى اقشار جامعه ارائه مى‌شود.» «٢» اما رئيس سابق كنيست اسرائيل ابراهام بورگ از تحولات اجتماعى اسرائيل كه در آستانه عقب گرد و فروپاشى است، اينگونه پرده برمى‌دارد كه: «انقلاب صهيونيستى هميشه بر دو پايه استوار بوده است: وجود رويه‌اى به حق و رهبرى با اخلاق. اما هيچ يك از اين دو پايه باقى نمانده است. حكومت اسرائيل در حال حاضر مبتنى بر فسادهاى فراوان و ظلم و ستم است. به همين دليل، پايان پروژه صهيونيسم اكنون در آستانه وقوع است. اين احتمال وجود دارد كه ما آخرين نسل صهيونيستى باشيم. ممكن است حكومتى‌عبرى باقى بماند اما از نوعى عجيب و ناخوشايند!» «٣»