حمايت از حزب الله صادر كرد امّا فقط به صدور بيانيه اكتفا كرد و هيچ اقدام ديگرى از آن مشاهده نشد.
درباره موضع مردم فلسطين بايد بگوييم كه مردم فلسطين بدون هيچ محافظه كارى جانب مقاومت اسلامى لبنان را گرفتند. آنها معتقدند شكست اسراييل به معناى شكست امريكا است؛ از اين رو در غزه، مردم به شادمانى پيروزى الهى بر اسراييل شيرينى پخش كردند و براى حمايت از آسيب ديدگان لبنان به جمع آورى كمك‌هاى مردمى پرداختند.
جنگ اسراييل عليه لبنان- به دليل زمان، گستردگى و نتايج ناگهانى آن- موجب بحث و جدل در ميان فلسطينى‌ها شد. در روزهاى نخست جنگ، بخشى از ايشان از جمله روشنفكران و سياست‌مداران، بى‌باكى، ماجراجويى و بى‌تدبيرى حزب الله را در اسير كردن دو سرباز اسراييلى سرزنش مى‌كردند، اما علت سرزنش همگان يكسان نبود زيرا بخشى از اين‌ها مى‌ترسيدند كه حزب الله نيز با وعده مقاومت و پيروزى به سرنوشت صدام دچار شود و در پى آن، جهان عرب شاهد شكست ديگرى گردد، در حالى كه هيچ كس تحمّل شكست جديدى در دنياى عرب و در صحنه فلسطين را ندارد. بخش ديگرى هم مى‌ترسيدند همان بلايى كه در جنگ ١٩٩١ امريكا عليه عراق بر سر فلسطينى‌ها آمد، تكرار شود. در همان موقع هم شمار زيادى از مسئولان فلسطين عليه آن جنگ موضع گرفتند، جنگى كه منجر به شكست صدام و تنبيه فلسطين از سوى همه عرب‌هاى هم پيمان امريكا شد. ايشان مايل نيستند كه چنين حادثه‌اى تكرار شود.
ولى حزب الله ثابت كرد كه با صدام و تمام كسانى كه به او اعتماد داشتند، كاملًا فرق دارد و خود را براى يك رويايى آماده كرده است، به همين دليل شمار زياد كسانى كه به حزب الله خرده مى‌گرفتند، موضع خود را تغيير داده و با ملت فلسطين هم سو شدند؛ به اين ترتيب اكثر روشنفكران و سياست مداران فلسطينى در پشت سر مقاومت اسلامى لبنان قرار گرفتند، به اين اعتبار كه حزب الله يك جنگ ميهنى، قومى و اسلامى تمام عيار را رهبرى مى‌كند.
در مقابل، على رغم احتمال شكست، از همان آغاز نبرد، ملت فلسطين يك موضع قطعى در حمايت از حزب الله پيشه كرد. بر اساس يك نظرسنجى «١» در هفتم اوت در رام الله ٩٧ درصد