جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٢٤٤
روزنامه ژاپنى «يوميورى» درج شد. وى در اظهارات خود گفت: «جنگ اين تابستان نشان داد كه اسرائيل آنگونه كه ما گمان مىكرديم، قوى نيست. تصور حاكم بر خاورميانه- چه درست و چه نادرست- اين است كه اسرائيل در اين جنگ شكست خورده است.» به تعبير پادشاه اردن، به دنبال اين شكست مىبينيم كه بسيارى از محافل منطقه خاورميانه به اين نكته فكر خواهند كرد كه با اسرائيل تنها از طريق جنگ مىتوان تعامل داشت نه مذاكره. در نتيجه نزاعها در منطقه افزايش خواهد يافت. وىمى افزايد: امروز اسرائيل بايد مشخص كند كه آيا مى خواهد به عنوان اسرائيل منزوى باقى بماند يا اينكه خود را با منطقه پيوند دهد؟ «من بر اين باورم كه اردوگاه صلح در خاورميانه در موضع ضعف قرار دارد. اگر در سياست خاورميانه تغيير ايجاد نكنيم، مردم تنها اعتراضهاى راديكالها را خواهند شنيد. همه ما از جمله اسرائيل نيز بهاى [اين رويكرد را] خواهيم پرداخت.» پادشاه اردن هشدار مىدهد: در گذشته به مدت ١٠- ١٢ سال جنگ افروزى متوقف شده بود. اما اكنون فاصله جنگ به دوازده ماه كاهش يافته است. به گفته وى احتمال بروز سه جنگ منطقهاى در سال ٢٠٠٧ وجود دارد: جنگ در فلسطين، لبنان و عراق. كه اين به نفع هيچ كس نيست. وى در ادامه مىگويد: «اسرائيل بايد گامى شجاعانه بردارد تا منطقه را به سطح آرامش برساند.» وى تأكيد مىكند كه باور دارد، در صورت پيشرفت در مسأله فلسطين، امكان پرداختن به مسأله لبنان و روند سوريه آسان تر خواهد بود. ملك عبدالله مىگويد: «هنگامى كه اردوگاه صلح را تقويت مىكنيم، تنش با ايران در آينده كمتر خواهد بود. البته به اين شرط كه مسائل ياد شده به عنوان موضوعات گفتگو و نه رويارويى مدّنظر باشند. علت اينكه من بر پرداختن به اين دو مسأله تأكيد مىكنم، همين است. بر اين باورم در صورتى كه اين مسأله روند رو به جلويى داشته باشد، مردم منطقه خواهند توانست به طور شفاف بينديشند. امروز مردم عرب بيشتر مسحور افراطگرايان و گفتمان افراطى هستند و از ميانه روها كه از صلح و همزيستى سخن مىگويند، كمتر حرفشنوى دارند.» روزنامه معاريو «١» نيز به نقل از شمارى از فرماندهان سابق نيروى هوايى مىنويسد: براى مسأله هستهاى ايران و نيز موضوع موشكهاى كاتيوشا و قسام راه حل نظامى وجود ندارد.