جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٣٣٥
مقالهاى را به قلم آمنون دنكز، سردبير و دان مرغليت يكى از نويسندگان برجسته اين روزنامه چاپ كرد. در اين مقاله آمده است: در درجه اول ما بايد از آتش سنگين توپخانه و نيروى هوايى استفاده كنيم تا هيچ خانه و كوچهاى باقى نماند و تمامى سنگرها و استحكامات نابود گردد. اكنون وقت دلسوزى و احساسات نيست ... ساكنان روستاهايى كه به هشدارها توجه نكرده و منازل خود را ترك نكردهاند، مسئوليت مرگ و زندگيشان به عهده خودشان مىباشد ... بايد با هوشيارى كامل و بهكارگيرى آتش انبوه عمل كرد. ما بايد تصميمى مانند بمبباران سنگين هوايى بيروت، اتخاذ كنيم.
ما اعلام كردهايم، در محلههايى كه موشكاندازها مستقر هستند، هرگز نخواهيم گذاشت خانوادهاى شيعى در آنجا با آرامش زندگى كند ... واى به حال ما اگر بخواهيم براساس معيارها عمل كنيم ...
ما در ميان دريايى از دشمن هستيم كه درصدد ريختن خون ما هستند ... ما نمىخواهيم بيش از اندازه خود را ما نند وحشىها نشان دهيم، همينطور نمىخواهيم بيش از حد خسارت بزنيم، بايد با دورانديشى و تصميم درست و به دور از عواطف و احساسات تا رسيدن به پيروزى گام برداريم. «١» نويسندگان اين مقاله به صحنههاى نابودى و ويرانى لبنان توجهى نداشته و اصرار دارند كه بايد تمامى شهرها و روستاها نابود شده و كودكان در آن كشته شوند. آنها مىگويند روستاييانى كه خانه و كاشانه خود را ترك نمىكنند، مسئوليت مرگ و زندگيشان به عهده خودشان است، امّا هيچ اشارهاى نمىكنند كه آيا آنها فرصت يا توانايى ترك منازل خود را دارند يا نه؟ و اينچنين رسانههاى اسرائيلى خيلى راحت ارزشهاى اخلاقى و انسانى را زيرپا گذاشته و ناديده مىگيرند.
بررسى مقالات روزنامه معاريو در زمان جنگ نشان مىدهد كه اين جريده راه انداختن جنگى وحشيانه را تنها راه حل مىدانست و از انعكاس هرگونه موضع و نظر مخالف جنگ به عنوان موضوعى اخلاقى و وجدانى و حتى راهبردى اجتناب مىكرد و همين رويكرد باعث شد تا اسراييلىها از شناخت و آگاهى نسبت به حقايق سياسى و واقعى محروم شوند.
همچنين، سردبير روزنامه آحارنوت در اين جريده مىنويسد:
كدام راه درستتر است؟ آيا ما بايد براى دورى از كشتن روستاييان جنوب لبنان و نشان دادن چهرهاى اخلاقى از ارتش در جهان، شاهد كشته شدن بهترين جنگجويان خود باشيم يا بايد تمام روستاهاى پايگاه تروريسم حزب الله را نابود كنيم؟ اروپا براى