جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٣١٩
پرفسور ميخابوبر، «١» متخصص روانشناسى، در هفتمين كنفرانس هرتزل با تأكيد بر اين نكته كه آثار شكست جنگ لبنان بر همه جامعه اسراييل سايه افكنده، اعلام كرد مشكل ما اين نيست كه فقط ارتش از اين شكست پند بگيرد و گفت: ارتش ما ارتش مردم نيست، بلكه سازمان صنفى است، ما تلاش مىكنيم به يك حكومت غربى تبديل شويم، امّا دچار تضاد و تناقض هستيم.
بنابراين، ارتش، ارتش مردم به حساب نمىآيد، و از آنجايى كه دغدغه حفظ كيان حكومت وجود ندارد، ارتش به تنهايى نمىتواند با چالشها مقابله كند. سپس وى به موضوع ارزشها مىپردازد و مىگويد، در اسراييل ارزشها نزد جوانان يهودى از بين رفته و آنها از پيوستن به ارتش و نظام گريزان هستند و كيفيت ارتش پايين آمده است. او مىافزايد: ما برخلاف آلمانىها و ژاپنىها به سازمانها و دستگاهها اعتماد نداريم. در دهه پنجاه و شصت، ارتش همه كاره بود و اتحاد ملت را شكل داد اما امروزه، وضع دگرگون شده و امكان بازگشت به آن دوران وجود ندارد. او با اين انديشه كه «ارتش آيينه ملت است» مخالفت كرده و مىگويد ما بايد براى تحكيم جايگاه و موقعيت ارتش در جامعه به دنبال ابزارهاى جديدى باشيم و اقدامات در ارتش اتريش و سنگاپور را براى ادعاى خود مثال مىزند.
از طرف ديگر جنگ لبنان، تمايل پيوستن به خدمت نظامى را از بين برده است. جورج طرابيشى در باره اين پديده مىنويسد: به دليل شرايط خاص زمان تأسيس دولت يهودى به عنوان يك اقليت در محيطى پردشمن، ارتش و حكومت دست به دست هم دادند و در ايجاد «امتى مسلح» نمونهاى بىنظير را پديد آوردند كه دائم در حال جنگ بود و با توسعه جنگ و كسب موفقيتهاى پى در پى قدرت و هيمنه ارتش در جهان نامى گشت. به همين دليل بروز پديده عدم تمايل پيوستن به خدمت نظامى نه فقط از ديدگاه دين يهود به عنوان هتك و زير پا گذاشتن مقدسات به شمار مىآيد، بلكه از نظر وجدانى و سياسى نيز به عنوان ناديده انگاشتن ارزشها است. «٢» وحشت از اسلامى كردن جنگها پيش از آن كه طوفان جنگ عليه لبنان فروكش كند، شمارى از تصميمسازان، فرماندهان نظامى، نخبگان فرهنگى و رسانهاى به نكات مهمى دست يافتند، ايشان همگى اتفاق نظر دارند