يهوديان جهان است. آنها در نامه خود براى اظهار همبستگى با همتايان محاصره شده در لبنان، به مسائلى چون عمق فاجعه ناشى از تجاوزهاى اسرائيل به ملت لبنان و زيرساخت هاى اين كشور و نيز محاصره لبنان براى جلوگيرى از ارسال كمك‌هاى انسان دوستانه اشاره نمودند.
از نگاه اين فرهيختگان، جنگ برضد لبنان در راستاى تكميل حمله‌اى است كه از مدتى پيش برضد مردم فلسطين در غزه و كرانه باخترى شروع شده است.
همچنين اين گروه از يهوديان نسبت به پيروى از سياست ناديده گرفتن، كه از سوى نهادها و ارگان‌هاى يهودى سراسر جهان نسبت به تجاوزهاى اسرائيل دنبال مى‌شود، به شدت انتقاد كردند. آنان منطق اسرائيل در تبعيض ميان انسان‌ها بر اساس دين، زبان، نسبت هاى نژادى و فرهنگى و نيز بر اساس تبار را ردّ كردند. «١» هزاران اسرائيلى در تظاهراتى حضور يافتند كه خواستار آزادسازى سه اسير اسرائيلى شدند كه در غزه و لبنان به اسارت درآمده اند. اين تظاهرات از سوى جنبش «فرزندان را به سرزمين شان بازگردانيد» به رهبرى افسر احتياط اسرائيل، عوزى دايان به راه افتاد. اين افسر اسرائيلى در سخنرانى خود در تظاهرات گفت: «بايد مطمئن شويم كه دولت تمام اقدامات لازم را براى بازگرداندن ربوده شدگان انجام داده است.» «٢» به طور كلى بايد گفت كه دو پديده «اعتراض در درون نهاد نظامى اسرائيل» و «افكار عمومى اين رژيم» و همچنين ادامه كار دولت اولمرت، اين رژيم را به سمت تغيير ساختار نظامى و سياسى سوق مى‌دهند. همچنين شكست نظامى در لبنان، دولت اولمرت را به ضرورت داشتن رويكرد به «صلح» قانع ننمود، اما رويكردى عمومى وجود دارد كه به دنبال بازسازى ساختار برخى از نظريه‌هاى امنيتى و بازيابى اسطوره بازدارندگى است كه در لبنان فروريخته است. «٣»