جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٣١٠
صهيونيستى را مىتوانيم به نفع خود به كارگيريم تا بر دشمنى كه از ديد بسيارى شكستناپذير است، غلبه نماييم. در نتيجه نبايد مظاهر خارجى ما را بفريبد، چراكه تكيه گاه اصلى ما جوهره آزاد و اصيل مقاومت لبنان و فلسطين است. همين مقاومت نقطه اميد ما در حال حاضر و آينده مىباشد.
افزايش سرپيچى از انجام خدمت نظامى بدين ترتيب و پس از گذشت ٦٠ سال، بيشتر جامعه شناسان سياسى اسرائيل گفته بن گوريون، اولين نخستوزير اسرائيل را به سخره مىگيرند. وى گفته: «ملت اسرائيل در وطن خود عبارت است از امتى با حيات نظامى.». زيرا اين دانشمندان و ديگر انديشه ورزان اسرائيلى تأكيد مىكنند كه نظامى گرى بارى سنگين بر دوش نظام سياسى و نهادهاى جامعه مدنى شده است.
اگر يكى از شاخصهاى نظام دمكراتيك كه حكومت اشغالگر به آن مىبالد، انقياد سطوح نظامى اسرائيل در برابر دستورها و فرامين بدنه سياسى باشد، پس بايد گفت اسرائيل در وهله اخير، موارد بسيارى را تجربه كرده كه بدنه نظامى اين رژيم، تفسير وقايع و شرايط حاكم را برخلاف نظر سياستمداران و به طور انحصارى در اختيار گرفته است. بر اين اساس، جنبشى سياسى در اسرائيل در حال شكل گيرى است كه طيفهاى مختلف سياسى، حزبى و ايدئولوژيك با آن همراه مىباشند و فرياد كاهش مظاهر نظامى گرى در جامعه اسرائيل را سر مىدهد.
سران اين جنبش معتقدند كه قرار نيست رهبران حكومت براى هميشه از نظامىها انتخاب شوند. منطقى نيست كه ژنرالهاى بازنشسته سمتهاى مديركلى را در بيشتر شركتهاى دولتى در دست داشته باشند و بسيارى از افسران بازنشسته در كارهاى ديپلماتيك به كارگرفته شوند. واقعيت اين است كه انتقادهاى صورت گرفته درخصوص نقش ارتش در تخريب زندگى شهروندى، واكنشهايى را به همراه داشته و موجب كاهش محوريت ارتش در حوزه آگاهى فرهنگى جامعه شده است. اين رويه به ويژه پس از عملكرد نامطلوب ارتش و بروز نشانههاى ناكامى در ده سال گذشته، بيشتر مشهود است. در نظر سنجىهاى انجام شده بين سالهاى ١٩٨٧ و ١٩٩٩، ٥/ ٣٥% از ساكنان يهودى در اسرائيل با اين گفته موافق بودند كه: توان ارتش در سالهاى اخير كاهش يافته است. ده درصد از اين ميزان معتقد بودند كه كاهش قدرت ارتش بسيار زياد بوده است.