جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٢٧١
فرصتهاى اين حزب در انتخابات آتى، محدود بوده و اين حزب بايد اسب خود را براى تاختن در اين مسابقه تغيير دهد؛ يعنى بايد پرتز را نه تنها از وزارت دفاع بلكه از رهبرى اين حزب نيز بيرون كند.
وزير سابق دفاع اسرائيل، موشه آرنس «١» به دليل ناكامىهاى جنگ دوم لبنان نويد مىدهد كه حزب كاديما در پايان راه قرار دارد. وى معتقد است كه اين حزب وعدههاى بسيارى را داد اما در همه آنها ناموفق بود. آرنس مىگويد: «اين حزب همچنان تلاش مىكند خود را در چهرهاى غير از چهره حقيقىاش نشان دهد: طرح تجميع، عقبنشينى يكجانبه، دست كشيدن از مناطق [اشغالى] و استقرار دوباره نيروها، همه و همه نشانه درمانهاى موضعى و گذرا براى معضلاتى مىباشند كه اسرائيل از آنها رنج مىبرد. از اين راه مردم به اين حزب جايگاهى مىدهند كه به ضرر تحقق «حكومت دمكراتيك يهود» مىباشد. كشورى كه به «نقطهاى خوش و خرم براى زندگى» تبديل خواهد شد.» آرنس در ادامه مىگويد: اولمرت با اين شعارها مردم اسرائيل را فريب داد. هنگامى كه اين فريب، ضعف و سستى و ناكامىمشخص شد، حزب كاديما نيز رفته رفته از صحنه خارج شد. اين حزب- به گفته آرنس- متشكل از بقاياى احزاب آلوده پيشين و فرارىهاى ليكود، پناهندگان حزب كار و نيز متشكل از شمارى سياستمدار نوپا و بى تجربه است كه معتقد بودند راهىبهتر از پاسخ دادن به فراخوان شارون و ملحق شدن به وى براى عقبنشينى نيست. اما عقبنشينى يكجانبه براى شخصيتهاى كاديما به منظور عضويت در كنيست همچنان مفهوم ايدئولوژيك دارد. اين اقدام علت اصلى پيروزى اين حزب مىباشد ... اما مدتى نگذشت كه مشخص شد عقبنشينى يكجانبه از لبنان و غزه- به گفته آرنس- به انديشه اى كاملًا احمقانه مبدل شد.
اكنون اين سؤال پيش روى ما قرار دارد كه: «كاديما براى به دست گرفتن قدرت و هدايت اسرائيل در چنين زمانهاى حساس و دشوار، چقدر زمان نياز دارد؟» آرنس به فرار بخشى از اعضاى ليكود و پناه آنان به كاديما اشاره مىكند و مىگويد كه ممكن است آنان پشيمان شده و به حزب خود بازگردند و چنين اقدامى شرايط بهترى را براى ليكود فراهم مىكند. همچنانكه ممكن است اعضاى حزب كار عضو كنيست در را به روى احتمالات ترسيم نقشههاى جديد حزبى در اسرائيل باز نمايند كه اين امر به سقوط دولت اولمرت و به روى كار آمدن نخست وزير جديد در انتخاباتى جديد منجر خواهد شد. آرنس اينگونه ادامه مىدهد: