روز ٢٥ مه سال ٢٠٠٠ روز ذلت و خوارى اسرائيل و مزدوران اسرائيلى بود. در همين حال، اين روز، روز اقتدار و كرامت عموم لبنانى‌هاى شريف، اعراب و مسلمانان به شماررفت. ٢٥ مه روز پيروزى مقاومت است. مقاومتى كه در سال ١٩٨٢ تأسيس و قدرتمند گرديد تا جايى كه توانست اراضى اشغال شده از ١٩٧٨ به بعد را آزاد سازد. شايد اهميت اين دستاورد بى نظير در اين بود كه از زمان شروع روند مذاكرات عربى- اسرائيلى و امضاى پيمان‌هاى صلح ميان آنها براى اولين بار بود كه اسرائيل در تاريخ نزاع اعراب و اسرائيل به دليل مقاومت و جهاد مستمر و وارد آمدن زيان‌هاى انسانى بر پيكره ارتش صهيونيستى، بدون مذاكره به عقب‌نشينى كامل و بى‌قيد و شرط از اراضى عربى مجبور مى‌گرديد. اسرائيل بر اثر اين مقاومت زيان‌هايى را متحمل گرديد كه در تمامى‌جنگ‌هاى خود با ارتش‌هاى عربى سابقه نداشت. بى ترديد مقاومت اسلامى از حمايت داخلى، عربى، منطقه‌اى و به ويژه حمايت جمهورى اسلامى ايران بهره مند بود.
مقاومت به خوبى مى‌دانست كه چگونه اين حمايت را درراستاى منافع اصلى ملى‌لبنان به كار گيرد و حاكميت، آزادى و استقلال را به معناى واقعى خود براى كشورش به ارمغان بياورد.
اما عده‌اى- از جمله برخى نويسندگان لبنانى- پس از سال ٢٠٠٠ براى مخدوش ساختن اين پيروزى، مخالفت‌هاى خود را شروع نمودند و خواستار انحلال مقاومت اسلامى گرديدند. از نگاه آنان در شرايطى كه كشورها و ملل عربى- به جز سوريه و برخى سازمان‌هاى فلسطينى- راه سازش و عدم رويارويى را برگزيده‌اند، حزب الله با رويارويى خود موجب شده قربانيان و خسارت‌هاى فراوانى بر مردم لبنان وارد آيد. حمله به مقاومت اسلامى لبنان در اين سطح متوقف نشد بلكه همزمان مسئولان امريكايى، فرانسوى و اسرائيلى نيز شروع به توصيف مقاومت لبنان به عنوان تروريست نمودند و آن را هم‌رديف بن لادن و القاعده قرار دادند. آنان تلاش كردند با توصيف حزب الله به «تروريسم ايرانى» ميان مقاومت و ملت لبنان و ديگر ملل عربى هم فكر، فاصله بيندازند. از سوى ديگر اسرائيل با عقب‌نشينى ناگهانى و سريع خود درصدد ايجاد فتنه ميان شيعيان و مسيحيان جنوب برآمد تا همان فتنه‌اى را كه در سال ١٩٨٣ (فتنه الجبل) ميان دروزى‌ها و مارونى‌ها به راه انداخت، اين بار ميان مسيحيان و شيعيان جنوب لبنان تكرار نمايد. اما اين اقدامات با بيدارى و هوشيارى رهبران مقاومت ناكام ماند.
رهبران حزب الله فرامين شديدى را صادر كردند كه براساس آن بايد حتى با مزدورانى كه رزمندگان مقاومت را به شهادت رسانده و يا با همكارى رژيم صهيونيستى آنان را به ويژه در