نيروى هوايى، سربازان اسرائيلى را متحمل خسارت‌هاى زيادى نموده است. از آن زمان بود كه فشارها بر رئيس ستاد ارتش فزونى گرفت تا وى نيز به صورت حقارت‌آميزى استعفا داد.
دان حالوتس نيز متهم بود در آستانه جنگ تمامى سهام خود را فروخته است. محبوبيت آنان بسيار كاهش يافت به طورى كه در نظر سنجى‌ها تنها ٢% با آنان موافق بودند. در همين زمان روزنامه «هاآرتص» تحقيقات ديگرى را درباره فساد و كوتاهى‌هاى مسئولين اسرائيلى منتشر ساخت كه پليس و دستگاه قضايى، آن را انجام داده بود. اين تحقيقات از موشه كتساف گرفته تا رئيس كميسيون امنيتى خارجى، تساحى هانگبى (عنصر نزديك به اولمرت) و افيگدور ليبرمن، (عنصر افراطى و تندرو كه متهم است در دهه نود قرن گذشته ميلادى با روسيه روابط تجارى غير قانونى برقرار نموده)، و ابراهام هيرشزون وزير دارايى و عضو كاديما را در بر مى‌گيرد.
روزنامه يديعوت آحارنوت (٣/ ٨/ ٢٠٠٦) وقايع و رويدادها را به اجزاى دومينو تشبيه مى‌كند كه هر يك ديگرى را مى‌اندازد. روزنامه‌هاآرتص نيز اين وضع نامطلوب و وخيم را به طور خلاصه چنين بيان مى‌كند: اسرائيل هميشه راه مسلح شدن، شهرك نشينى، پنهان شدن در پشت موانع «١» و محاصره مناطق و ساكنان فلسطينى به كمك نيروى ددمنش نظامى و بهره‌گيرى از كمك‌هاى فسادانگيز و مقطعى امريكا را برگزيده است. براى وجود اسرائيل راهى پرخطر تر از اين راه وجود ندارد. هر كس به دنبال دليل است، به جنگ لبنان بنگريد، نتيجه جنگ در برابر ديدگان ماست: كادر تانك‌ها كه به رويارويى با باران سنگ‌ها و بمب‌هاى دست‌ساز فلسطينى‌ها عادت كرده بودند، در جنگ لبنان با موشك‌هاى ضد زره مواجه شدند و نتوانستند در برابر آنها مقاومت كنند. اگر خداى‌نكرده، دوباره جنگى رخ دهد، در اين جنگ خلبانان نيز با غافلگيرى‌هايى ناشناخته روبرو خواهند شد و به جاى در اختيار داشتن فضايى باز در آسمان، با سلاح‌هاى ويرانگر هوايى مواجه خواهند شد. ارتشى كه وقت خود را صرف اعمال پليسى كم ارزش و كشتار در مناطق اشغالى نموده، نمى‌داند كه چگونه وارد يك جنگ واقعى شود ما در حال تجربه شيوه جبارانه جناح راست هستيم كه تقريباً در طول شصت سال گذشته مبتنى بر به كارگيرى قدرت و طغيان‌گرى مى‌باشد. نتايج خونبار آن نيز در برابر چشمان ما قرار گرفته است. آيا اين لحظه دردناك بس نيست تا حتى براى يك بار نيز به دنبال جايگزين و گزينه‌اى باشيم كه تاكنون هرگز آن را تجربه ننموده‌ايم؟