جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٢٥
تهديد نيز اين رويه را دنبال مىنمايد. اقدامات اسرائيل بر ضد لبنان و مقاومت در سالهاى ١٩٩٣، ١٩٩٦ و ٢٠٠٦ در همين راستا مىباشند.
حزب الله در دهه نود قرن بيستم ميلادى با مقاومت پيروزمندانه و انجام عملياتهاى استشهادى و موردى و نيز به كارگيرى شيوههاى رزمى و سلاحهاى پيشرفته به ويژه در اثناى تجاوز صهيونيستها در سالهاى ١٩٩٣ (عمليات تسويه حساب) و ١٩٩٦ (عمليات خوشههاى خشم) و در نهايت در سال ٢٠٠٠ با عقب راندن صهيونيستها و آزادسازى شبه كامل اراضى اشغالى لبنان، توانست نقش خود را مستحكمتر از گذشته نمايد. همين امر براى حزبالله پشتوانه مردمى گسترده و جايگاهى ويژه در لبنان و فراتر از آن در سراسر جهان عرب فراهم آورد.
حزبالله تصميم گرفته به مقاومت خود تا بازپس گيرى كامل اراضى لبنان ادامه دهد. بنابر اين نوبت به مزارع شبعا و تپههاىكفرشوبا مىرسد. اسرائيل مدعى است كه اين مناطق متعلق به سوريه مىباشند در حاليكه سوريه در موضع گيرىهاى رسمىبى شمارى بارها اين ادعا را تكذيب نموده است. هنگامى كه لبنان خواستار استيفاى حق خود در اين مناطق شود، اسرائيلىها به دليل داشتن اهداف و طمعهاى توسعهطلبى ژئواستراتژيك و تلاش براى سلطهيابى بر بزرگترين منبع آبى در خاورميانه وجود چنين حقى را براى لبنانىها انكار نمايند.
براى تحقق اين اهداف، صهيونيستها با حمايت مستقيم و بىچون و چراى امريكا تلاش كردهاند با اعمال فشار بر سوريه به دليل حضور در لبنان، ميان لبنانىها شكاف هاى سياسى ايجاد نمايند. اسرائيل با بهرهگيرى از اختلافات و نزاعهاى داخلى كه پس از گذشت ١٥ سال از جنگ داخلى، همچون آتشى در زير خاكستر نهان مانده و نيز اعمال فشار براى خلع سلاح مقاومت و از سوى ديگر محروم كردن سوريه از ايفاى نقش در مذاكرات صلح، اهداف خود را دنبال مىكند. همچنين اسرائيلىها و امريكايىها تلاش كردهاند ميان طرحهاى بازسازى و قدرت حاكمه لبنان از يك سو و ايده مقاومت از سوى ديگر نوعى دوگانگى ايجاد نمايند.
مقاومتى كه وارد سهمخواهىهاى طايفهاى در قدرت نگرديد و دفاع از لبنان و آزادسازى مناطق باقى مانده از سرزمين خود را وظيفه و مأموريت خويش قرار داد. در همين دوره تاريخى، رئيس جمهور سوريه، حافظ اسد از دنيا مىرود و انتفاضة الاقصى به سال ٢٠٠٠ ميلادى شروع مىگردد. به دنبال آن شاهد سقوط دولت باراك هستيم كه تصميم به عقبنشينى يك جانبه و بدون قيد و شرط از لبنان گرفت تا اينكه در سال ٢٠٠١ شارون به قدرت رسيد.