جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٢٢٢
قانا به وقوع پيوست. به دنبال اين فاجعه لبنانىها از رايس خواستند به بيروت سفر نكند و به اين ترتيب اقدامات رايس براى ايجاد آتش بس با مشكل مواجه شد. امروز اولمرت مى گويد كه:
فاجعه قانا پايان جنگ را ده روز به تأخير انداخت.
در روز سىام ژوئيه، شكست طرح امريكا براى آتش بس موجب شد پيش نويس قطعنامه تهيه شده از سوى فرانسه در شوراىامنيت، در صدر برنامههاى كارى قرار گيرد. اسرائيل از سند اصلى فرانسه استقبال نكرد. اين سند خواستار آتش بس و مبادله اسرا و تحويل مزارع شبعا به مقامات بينالمللى شده بود. در اسرائيل اين باور پذيرفته شده بود كه فرانسوىها نماينده موضع لبنان در برابر موضع اسرائيل- كه مورد حمايت امريكاست- باشند. واشنگتن و پاريس از ضعف يكديگر استفاده كردند. هر يك از اين دو طرف توانايى طرح پيشنهادهايى براى رأىگيرى را داشتند و مىدانستند كه طرف رقيب خود، در به كارگيرى حق وتو با مشكل مواجه خواهد شد، اگر چه با تمام جزئيات پيشنهاد موافق نباشد.
در همين اثنا، مذاكراتى بين كادر توربويچ و سه تن از مسئولان امريكايى صورت گرفت:
رئيس بخش خاورميانه وزارت خارجه، ديويد ولش و حقوقدان امريكايى، يوناتان شفارتس و سفير امريكا در اسرائيل (جونز). اسرائيل برخلاف موضع فرانسه، بر ذكر نام حزب الله در قطعنامه سازمان ملل به عنوان مسئول اين بحران اصرار داشت تا از اين طريق مسأله خلع سلاح حزب الله تقويت شود. فرانسوىها در آغاز تلاش كردند با انتقاد از واكنشهاى افراطى اسرائيل، در متن قطعنامه تعديل ايجاد نمايند. اما اين عبارت در پيش نويس نهايى وجود نداشت. در اسرائيل بحثهاى جدى در خصوص صلاحيت و شايستگى نيروى بينالمللى و قرارگرفتن اين نيرو در ذيل فصل هفتم يا ششم منشور سازمان ملل متحد، انجام شد. نظرات نيز در اين خصوص متفاوت بود، برخى خواستار قدرتى نيرومند و قوى بودند، اما گروهى ديگر نيز از اين بيمناك بودند كه مبادا حضور اين نيرو منجر به محدود شدن ارتش اسرائيل در پاسخ به تروريسمى شود كه از كشور لبنان متوجه اسرائيل مىباشد.
همچنين لبنان- به گفته اين دو نويسنده- با اعزام نيروى بينالمللى بر اساس فصل هفتم منشور سازمان ملل مخالف بود و ترجيح مىداد كه از سازمان ملل بخواهد نيروهايى را جهت تقويت نيروهاى موجود سازمان ملل در لبنان به اين كشور اعزام كند. راه حل ميانه كه همه طرفها را راضى كند، به كارگيرى فصل هفتم در اعزام نيرو بود، البته بدون اينكه به اين مسأله تصريح شود.