هستند در حالى كه قبلًا ٤٣% از او راضى بوده‌اند. ٩٠% نيز خواستار دور كردن حزب الله از مرزهاى شمال و پس از آن بحث درباره آتش بس و بازگرداندن سربازان اسير بودند، و فقط ٨% خواهان آتش بس فورى و آغاز گفتگو بودند. «١» ماندن در پناهگاه براى مدت طولانى، وضعيت سخت مادى شهروندان، بمب باران انبوه شهرك‌هاى يهودى نشين در شمال از سوى مقاومت اسلامى لبنان، موجب شد تا اعتماد اسراييلى‌ها نسبت به اولمرت و پرتز از بين برود و اين دو حمايت مردم را آشكارا از دست دادند؛ در مقابل به محبوبيت ليونى وزير خارجه افزوده شده و به ٦١% رسيد، اگر چه ٢٣% نيز از اقدامات او اظهار نارضايتى كردند. ٢٠% از شهروندان اسراييل به پيروزى اين رژيم و ٣٠% به عدم پيروزى اعتقاد داشتند و ٤٠% نيز اعتقاد داشتند كه اين جنگ نه پيروز داشت نه بازنده. ٣٩% گسترش حمله زمينى را تاييد مى‌كردند و در حالى كه ٢٦% عدم گسترش آن را ترجيح داده و انتظار داشتند تحولات سياسى و انجام اقداماتى منجر به آتش بس فورى شود. «٢» يك روز پس از آتش بس، حزب كار خود را براى يك رقابت درون حزبى به منظور كسب مقام دبير كلى آماده كرد، تعدادى از وزيران عضو حزب كار به نخست وزير سابق ايهود باراك گرايش پيدا كردند و به او پيشنهاد كردند تا براى به دست آوردن دبير كلى در انتخابات مقدماتى با پرتز به رقابت بپردازد. يكى از وزيران اعلام داشت تنها يك نامزد مى‌تواند حزب را از اين بحران نجات دهد منظور او باراك بود كه در ايام جنگ با يك سكوت سياسى در برابر رسانه‌هاى خارجى ظاهر مى‌شد؛ هم چنين وى درباره تأثيرات نامطلوب جنگ بر حزب كار و رقابت‌هاى درون حزبى با برخى وزيران و اعضاى كنيست گفتگو كرده است. «٣» با شكست مجدد ائتلاف در تصويب طرح كاهش ٢ ميليارد شيكل بودجه برخى وزارت‌خانه‌ها به منظور تأمين هزينه جنگ، بحران به درون دولت كشيده شد، زير جنگ ٣٣ روزه ٢٠٧ اولمرت و ارتش در بند اتهام ص : ٢٠٤ ا طرح كاهش بودجه با مخالفت و اعتراض دو تن از اعضاى كنيست كه هر دو از حزب كار و عضو ائتلاف با دولت بودند روبرو شد و نتوانست اكثريت را به دست آورد. اين امر رئيس ائتلاف دولتى را كه از حزب كاديما است به شدت عصبانى كرد و ائتلاف را به شكستن تهديد كرد و اقدامات حزب كار را فقط يك بازيچه برشمرد.