جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ١٥٦
موضع فلسطينىها در قبال جنگ عليه مقاومت لبنان تشكيلات خودگردان كه سر تضاد با دولت و جنبش حماس دارد، متوجه دو موضوع مهم شد:
تصميم جدى اسراييل در شروع جنگى ويرانگر عليه لبنان و فشار شديد امريكا به اسراييل براى نابود كردن مقاومت اسلامى لبنان به هر قيمتى كه شده. نيز پيوستن سازمانهاى عربى نگران از حضور حزب الله به مخالفان و منتقدان اين حزب و انداختن مسئوليت جنگ و خرابى لبنان به دوش حزب الله. همه اين موارد نشان مىدهند كه موضوع اصلى خواست امريكا در حملهاى بىرحمانه و فراگير براى نابودى نيرويى قوى است كه مانع تسليم لبنان شده و ... سپس تسليم سوريه و بعد ايران.
با اين نشانهها، رئيس دولت فلسطين پيش بينى مىكرد كه اين جنگ تسلط بيشتر امريكا و اسراييل بر كل منطقه را به دنبال خواهد داشت و موجب كشتار بيشتر فلسطينىها مىشود.
از اين رو، رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين، ابومازن فقط به محكوميت جنگ عليه لبنان اكتفا كرد و اعلام داشت مردم فلسطين در كنار مردم لبنان مىباشند، وى هيچ اشارهاى به حزب الله و مقاومت اسلامى لبنان نكرد. در آغاز جنگ، گمان مسئولان حكومت خودگران اين بود كه اين جنگ حزب الله را از معادله درگيرى عليه اسراييل خارج و نيروهاى داخلى جديدى در لبنان ايجاد مىكند كه به امريكا اجازه دخالت در سرنوشت لبنان را خواهند داد. از آنجا كه رئيس تشكيلات خودگردان در رويارويى مواضع سخت اسراييلىها و نيز در درگيرى با حماس خواهان پشتيبانى امريكا است، نمىتوانست موضعى شديدتر از اين درباره جنگ بگيرد و به گونهاى آن را محكوم كرد كه سبب ناراحتى امريكا نيز نشود. از اين رو حكومت فلسطين به رهبرى ابومازن از اعلام موضعى كه بيانگر حمايت از حزب الله يا حاميان او در داخل و خارج باشد، اجتناب كرد، از همين رو موضعگيرى آنان خيلى ضعيف و كم رنگ بود، چه در محكوميت اسراييل و چه در اظهار همدردى با قربانيان.
علت اتخاذ چنين موضعى، گمان سران تشكيلات خودگردان بر پيروزى اسراييل در دو يا سه هفته بود، و حتى زمانى هم كه روشن شد حزب الله از چنان مقاومتى برخوردار است كه مثل خارى در گلوى اسراييل گير كرده و امريكا نيز توان كندن چنين خارى را ندارد، باز هم موضع آنها تغييرى نكرد.