جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ١٤٩
فصل سوم تأثير پيروزى لبنان بر مقاومت فلسطين نويسنده اسراييلى، جدعون ليوى «١» ، تاكيد مىكند كه جنگ لبنان، جنگى زيان آور و بى فايده بود؛ ريشه واقعى آن هم به بيمارىِ سرزمينخوارى اسراييل برمىگردد، البته واضح است كه اين بار اسراييل براى اشغالى جديد به اين جنگ دست نزد و اگر به دنبال پايان اشغال منطقهاى هم بود قاعدتاً اين اقدام چنين جنگى را برنمىافروخت. اگر اسراييل در زمان مناسب جولان را پس مىداد و با سوريه پيمان صلح امضا مىكرد، اى بسا آتش اين جنگ برافروخته نمىشد.
صلح با سوريه، صلح با لبنان را نيز تضمين مىكرد و صلح با اين دو كشور، اين امكان را فراهم مىكرد تا از افزايش قدرت حزب الله در مرزهاى شمال اسراييل جلوگيرى كند و حزب الله را از دستيابى به دو منبع اساسى سلاح و پول بازدارد، امّا همين مطالب و ارتباط ساده منطقى به فكر متحجر مقامات اسراييل نرسيد، زيرا آنها شستشوى مغزى شدهاند.
وى ادامه مىدهد:
اسراييل از ساليان گذشته، جنگ را به فلسطينىها تحميل كرد، در پس پرده اين كشمكش، اصرار كينه توزانه ما براى حفظ اراضى اشغالى قرار دارد. اگر طرح شهركسازى و اسكان يهوديان در ميان نبود، خيلى وقت پيشتر، اسراييل از مناطق اشغالى عقبنشينى مىكرد و مبارزه و مقاومت نيز در آن جا تا حد زيادى فروكش مىكرد؛ البته ما نمىگوييم كه در اين حالت اسراييل مثلًا غير «اشغالگر» در كنار كشورهاى عربى به همسايهاى محبوب تبديل خواهد شد، بلكه معتقديم آتش جهان عرب عليه ما كاهش مىيابد و هر كس هم جنگ را ادامه دهد، منزوى مىگردد.