تسويه حساب)؛ عمليات خوشه‌هاى خشم، به سال ١٩٩٦ كه با امضاى پيمان «آوريل» مقاومت لبنان به رسميت شناخته شد، و همچنين پيروزى حزب الله در ٢٤/ ٥/ ٢٠٠٠ كه در اين تاريخ فداكارى‌هاى مردان مقاومت لبنان اسرائيل را مجبور ب جنگ ٣٣ روزه ١١٥ عوامل محيطى مؤثر ص : ١٠٥ ه عقب‌نشينى مفتضحانه از بخش بزرگى از جنوب لبنان نمود، بى‌آنكه هيچ‌گونه مذاكره و يا چانه‌زنى صورت گيرد. اين تاريخ نقطه عطفى براى شكل‌گيرى روحيه و نظريه‌اى جديد در ميان نخبگان عرب به ويژه انسان‌هاى متعهد (مسلمان و يا ملى‌گرا) شد. امرى كه زندگى را بار ديگر در شريان جريان‌هاى مخالف تسليم و سازش در برابر آنچه كه ضرورت‌هاى تحولات تاريخى و بين‌المللى نام مى‌گيرند، جارى نمود و با تكيه بر ذخاير تمدن اسلامى و انديشه قومى عربى حركتى را به راه انداخت.
در همين راستا انتفاضه دوم فلسطينى‌ها- يا همان انتفاضة الاقصى- در تاريخ ٢٨/ ٩/ ٢٠٠٠ به خروش در آمد. انتفاضه الاقصى با چارچوبى جديد، مكمل مقاومت لبنان، با ويژگى‌ها و مكانيسمى متفاوت از برنامه‌هاى قبلى آماده مبارزه بود و توانست نزاع با رژيم صهيونيستى را وارد مرحله‌اى كاملًا متفاوت از گذشته نمايد و اهداف و آرمان‌هاى اسرائيل را به لرزه درآورد.
اين در حالى است كه مطالعات و طرح‌هاى امريكايى و اسرائيلى نتوانستند حجم و گستره مقاومت و انتفاضه و نيز ميزان پيامدهاى آن بر روند نزاع و تحولات مربوط به آن را از قبل برآورد نمايند. به طوريكه جنگ اسرائيل عليه لبنان كه پس از عمليات «وعده صادق» در تاريخ ١٢/ ٧/ ٢٠٠٦- كه در پى آن دو سرباز اسرائيلى به اسارت مقاومت اسلامى لبنان درآمدند- شعله‌ور شد، شاخصه‌اى استراتژيك و تاريخى را به وجود آورد كه در پى آن رهبران دشمن به طور جدى به ترور رهبر اين مقاومت يعنى سيد حسن نصرالله مى‌انديشند.
ب) فضاى ژئوپولتيك بى‌ثبات: اين فضا در منطقه عربى بيانگرِ نبودِ هماهنگى و انسجام ميان كشورهاى منطقه مى‌باشد. در منطقه كشورهايى فقير با تراكم جمعيتى بالا و فقر خانمان‌سوز و ميزان بالاى بيكارى وجود دارد. در همين حال كشورهاى ديگر منطقه نفت‌خيز، بهره‌مند از سرمايه گاز و با جمعيت كم مى‌باشند كه دچار بيمارى تبذير و اسراف شده و به‌گونه‌اى بى‌سابقه به از بين بردن منابع خود روى آورده اند. برخى از كشورها از مساحت زيادى برخوردارند و برخى ديگر بسيار كوچك مى‌باشند. برخى از رژيم‌هاى حاكم در منطقه پادشاهى و برخى تماميت خواه مى‌باشند، برخى ديگر نيز از نظامى مردمى با ساختار تك حزبى بهره‌مند مى‌باشند. البته در