جنايت، جنايت است و اگر كودكان، زنان، سالخوردگان و تأسيسات زير بنايى را دربرگيرد، جنايت فجيع‌تر مى‌شود.
٢. جامعه جهانى تحت سلطه امريكا كه با بى مبالاتى هر چه تمام‌تر نظاره‌گر حوادث لبنان، فلسطين و عراق است، به شدت از خشونت لجام گسيخته اسراييل جانبدارى مى‌كند. شعار دمكراسى، حقوق بشر و حقوق بين‌الملل تنها ابزارى است براى تحريف، گمراهى و انحراف افكار عمومى. مردم فلسطين نيز مانند ملل غرب، بهترين شكل دمكراسى را با انتخاب نمايندگان و دولت به نمايش گذاشتند، امّا همين جامعه بين‌الملل انتخابات فلسطين را تهديدى براى امنيت و صلح جهانى قلمداد كرد! نسبت به لبنان و مردم آن كه مقاومت را برگزيد نيز همين رفتار شد. عليه مقاومت مقدس لبنان لشكركشى كردند؛ از دهه نود تاكنون براى نابودى مقاومت بدترين توطئه‌ها و جنايت‌هاى وحشيانه صورت گرفته است. در مقابل، هر گونه ابزار كشتار و نابودى براى به بردگى كشيدن ملت‌ها و سلب رزق و روزى و آزادى ايشان در اختيار دمكراسى نژادپرستانه اسراييل قرار داده‌اند، اين اقدام تنها در راستاى خدمت به منافع استراتژيك و اقتصادى جامعه جهانى در برابر منطقه عربى اسلامى است. جامعه جهانى كه به دو سرباز اسير اسراييلى چشم دوخته، امّا به هزاران اسير و افراد شكنجه شده فلسطينى و لبنانى، وزيران، نمايندگان و روحانيون ربوده شده از منزلشان براى اذيت و آزار در گوشه‌هاى زندان اسراييل هيچ توجهى ندارد.
اين همان استعمار جديد كه از آن با عنوان جامعه جهانى نام مى‌برند، با دمكراسى چندش‌آور خود ملّت‌ها را نابود كرده، تا به منافع، سرزمين و منافع آنها دست يازد.
٣. انتقام جويى اسراييل از شكست سال ٢٠٠٠ هدف اصلى جنگ كينه توزانه اخير است. در آن سال مقاومت اسلامى لبنان به پيروزى چشمگيرى دست يافت كه تا آن زمان اسراييلى‌ها به خود نديده بودند، زيرا اسراييل در جنگ با جنگجويان عرب هميشه پيروز ميدان بود، حتى اسراييل پيش از هر جنگى عليه اعراب، نقشه جنگى و عمليات را منتشر مى‌كرد و در اعتراض به اين كار با تمسخر پاسخ مى‌داد، عرب‌ها بى‌سواد هستند.
اسراييل به داشتن تكنولوژى پيشرفته خود مباهات مى‌كرد؛ در مقابل عرب‌ها هم به نفت غارت شده خود مباهات مى‌كنند. اسراييل به توانايى‌هاى علمى خود مى‌نازد در حالى كه ٦٠% مردم‌