جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٥٤
اين وضعيت امريكا و اسراييل را برانگيخت تا با تمام قدرت براى اجراى قطع نامه ١٥٥٩ به دنبال راه حلى باشند. به اين ترتيب حتى قبل از عمليات موفقيتآميز حزب الله در ژوئيه ٢٠٠٦ كه در آن ٢٦ سرباز اسرائيلى كشته و زخمى و دو نفر نيز اسير شدند، اسرائيل و امريكا در حال نقشه ريزى يك عمليات نظامى مشترك عليه لبنان و حزب الله بودند.
براى آزاد سازى دو اسير، هيچ نيازى نبود كه اسرائيل چنين جنگ ديوانه وار و وحشيانهاى را شروع كند، بلكه مىتوانست با هزينه كمترى و يك مقدار فعاليت بيشتر اسرا را مبادله كند يا با افزايش فشارهاى سياسى، عمليات محدود نظامى را براى آزاد كردن دو اسير در بند انجام دهد؛ امّا به دلايل متعددى، اسرائيل براى اجراى طرحهاى از پيش آماده شده امريكا دست به بحران سازى زد تا قواعد بازى را در لبنان و منطقه تغيير دهد.
براى تأييد اين مطالب كافى است بازگرديم به تحقيق نويسنده امريكايى، سيمون هرش كه در چند صفحه قبل گذشت و نيز گزارشى كه روزنامه نيويوركر در همان روز از ماديسون منتشر كرد تا دريابيم كه در نشست ١٧ و ١٨ ژوئن ٢٠٠٦ در كولورادو با حضور ديك چنى معاون جنگ ٣٣ روزه ٦٢ جنگى كاملا بيهوده ص : ٦٠ رئيس جمهور امريكا و ايهود اولمرت، نخست وزير اسرائيل و چند تن از وزرا و مقامات اسرائيل، حمله نظامى به حزب الله و نابودى اين سازمان در دستور كار قرار گرفت. تصميم جنگ عليه لبنان يك تصميم مشترك امريكا و اسرائيل با همدستى و يا تاييد ضمنى بعضى از كشورهاى عربى و جريانات داخلى لبنان بود.
البته در اين جنگ، فقط لبنان هدف نبود، بلكه جنگ لبنان بخشى از عمليات تغيير قاعده بازى در منطقه بود؛ زيرا كاندوليزا رايس وزير خارجه امريكا اين چنين پرده از واقعيت برداشت كه: از بحران لبنان، خاورميانه جديد متولد خواهد شد. به اين ترتيب تكليف اسرائيل در اقدام به جنگ مشخص شد، به اين صورت كه وقت و شرايط مناسب را براى شروع حمله انتخاب كند و زرادخانه تسليحات امريكا نيز در اختيار آن قرار گيرد تا هر چه خواست برايش تأمين كنند؛ و همزمان با جنگ نيز دولت امريكا وظيفه ديپلماسى را به عهده گرفته و فرصت كافى را براى اسرائيل فراهم آورد تا به اين اهداف مهم دست يابد: نابودى بنيه نظامى حزب الله، خلع سلاح رزمندگان مقاومت، ترور فرماندهان حزب الله و آزادى بدون قيد و شرط دو اسير اسرائيلى؛ و سپس تثبيت سياسى دستاوردهاى نظامى. پس از آن نيز امريكا با ارزيابى نتايج نظامى و سياسى به دست آمده، به دنبال بهره بردارى آنها عليه سوريه و ايران باشد.