بن عامى بر اين باور است كه حزب الله مشروعيت خود را در دفاع از لبنان و آزادسازى اين كشور به دست آورده است و تأكيد مى‌كند: «دست كم از بعد نظرى، مى‌توان برخى چيزها را به حزب الله داد (مزارع شبعا و مانند آن.) تا ما را تعقيب نكند. اما در مورد بن لادن، جنگ با او فراگير مى‌باشد ... بايد اين تمايز را قائل شويم وگرنه پيامدهاى جنگ غرب بر ضد اسلام گريبان جنگ ٣٣ روزه ٣٥٣ ضميمه بررسى همه‌جانبه جنگ توسط كميته وينوگراد گير ما خواهد شد و اين براى ما زياد است. چون ما حتى فلسطينى‌ها را پس از گذشت شش سال از انتفاضه با تمامى ضربه‌هايى كه بر آنان وارد كرديم، در برابر خود تسليم نكرده ايم.
خواسته‌هاى آنان نسبت به صلح هميشگى، به اندازه يك ميليمتر تغيير نكرده و به همين دليل آنان شكست نخورده‌اند.» «١» سومين درس: چهارده پژوهشگر مركز مطالعات راهبردى يافا، وابسته به دانشگاه تل‌آويو گزارشى در خصوص جنگ برضد لبنان تهيه كرده‌اند. پرفسور شلومو پروم، يكى از پژوهشگران برجسته اين مركز معتقد است كه ايجاد تغيير بنيادين در مرزهاى شمال اسرائيل با لبنان، تنها با گشايش درهاى گفتگو با سوريه ممكن است؛ چراكه سوريه در مثلت سوريه- ايران- حزب الله نقشى محورى دارد به طورى كه خروج سوريه مى‌تواند به خنثى شدن اثر اين مثلث منجر گردد.
مقاله اصلى اين گزارش، نوشته رئيس مركز مطالعات راهبردى يافا مى‌باشد. وى كه در گذشته رئيس بخش طرح و برنامه راهبردى ارتش و مشاور سياسى ايهود باراك و نيز سفير اسرائيل در بريتانيا بوده، مى‌نويسد: «ما بايد رويارويى اسرائيل با حزب الله را در وضعيتى بررسى كنيم كه ايران نيز به توان هسته‌اى دست يافته است. آنگاه ببينيم كه آيا پاسخ ما مشابه پاسخى خواهد بود كه در برابر ربوده شدن سربازان خود انجام داديم؟ آيا ايالات متحده در اين صورت دست ما را باز خواهد گذاشت؟ شايسته است بگوييم كه آنچه امروز در لبنان رخ مى‌دهد، تنها بازى «دست گرمى» براى رويارويى بزرگ در آينده مى‌باشد كه به طور مستقيم و يا غير مستقيم بين اسرائيل و ايران به وقوع خواهد پيوست.» اين پژوهشگر مى‌افزايد: «در غياب صدام حسين كه از كشورش به عنوان ابزارى براى جلوگيرى از ورود تهران به خاور عربى استفاده مى‌شد، و نيز در پرتو بيدارى شيعى، خاور ميانه در مرحله تغيير و تحول قرار دارد. جهان عرب در نبود رهبرانى‌