تأثير جنگ در لبنان بر پايدارى ملى در اسرائيل پرداخته است. مديريت اين نظرسنجى را استاد جبرئيل بن دور به عهده داشته كه بين ٢٦ هزار يهودى و عرب اجرا گرديده است. پاسخ‌ها نيز از يك (كاملًا موافق) تا شش (كاملًا مخالف) تنظيم شده است. برجسته‌ترين رويكردهاى بيان شده در اين نظرسنجى از اين قرارند:
- ترس: پس از اين جنگ، ميزان ترس و هراس مردم اسرائيل نسبت به حمله به يكى از كشورهاى عربى افزايش يافته است. شاخص اين ترس در ماه اكتبر سال گذشته برابر با ٣٤/ ٤ (در ميان يهوديان) و ٢٦/ ٣ (اقليت‌ها) به ثبت رسيده است. اما اين ميزان در ماه اكتبر سال ٢٠٠٦ به ترتيب ٩٨/ ٤ و ٧٦/ ٣ ثبت شده است. اين آمارها بيانگر افزايش ١٥% سطح بيم و ترس در ميان يهوديان و اعراب اسرائيل مى‌باشد.
- روحيه نظامى (تأييد عمليات نظامى): مردم اسرائيل پس از اين جنگ از دولت انتظار انجام اقدامات سخت‌گيرانه‌تر و غيرمنتظره را ندارند. سطح روحيه نظامى نيز تغيير شايان توجهى نكرده است. در اكتبر ٢٠٠٥، سطح روحيه نظامى ٣٢/ ٤ (در ميان يهوديان) بوده است. اما در مدت مشابه سال بعد، به ميزان ٣٨/ ٤ ثبت گرديده است. سطح روحيه نظامى در ميان مهاجران جديد كه نسبت به ديگر يهوديان بالاتر بود، به ميزان زيادى كاهش يافته است. به طورى كه پس از اين جنگ سطح روحيه نظامى آنان از ٧٧/ ٤ به ٥٤/ ٤ يعنى ٥% تنزل يافته است.
- احساس ملى: سطح احساس (شور) ملى يهوديان اسرائيل پس از اين جنگ نسبت به پيش از شروع آن تغيير چندانى نداشته است. به هنگام شروع انتفاضه اين احساس به مقدار ٧/ ٤ بود و اين برخلاف باور رايج است كه در شرايط بحران، احساس ملى بيشتر مى‌شود.
- اعتماد ملى: كاهش اعتماد مردم به نهادهاى حكومتى ادامه دارد. در پايان سال ٢٠٠٦ اين شاخص به ميزان ٥٥/ ٣ بود كه در سال‌هاى ٢٠٠١ و ٢٠٠٥ به ترتيب، ٠٤/ ٤ و ٦٥/ ٣ ثبت گرديده است. يعنى در شش سال گذشته شاخص اعتماد ملى به ميزان ١٤% كاهش يافته است.
در مورد سطح اعتماد يهوديان به ديوان عالى نيز كاهش چشمگيرى مشاهده مى‌شود. به طورى كه در اكتبر ٢٠٠٦ اين ميزان ٦٠/ ٤ ثبت شده است. اما در مدت مشابه سال قبل يعنى ٢٠٠٥ ميلادى سطح اين اعتماد به ٥/ ٤ رسيده است. يعنى كاهش ده درصدى سطح اعتماد مردم به اين نهاد قضايى.