زمانى كه اولمرت به نخست‌وزيرى رسيد، مشاورانش به او گوشزد كردند كه سوريه فاقد هرگونه توان و موقعيت است و اسراييل قصد جنگ با اين كشور داشته است امريكا هم از انجام صلح با سوريه پرهيز دارد. امّا در روزهاى پايانى جنگ لبنان، در واشنگتن نشانه‌هايى از تمايل امريكا براى برقرار رابطه با سوريه به چشم مى‌خورد، اظهارات جيمز بيكر كه رئيس جمهور فقيد سوريه حافظ اسد را به مادريد دعوت كرده بود در همين راستا ارزيابى مى‌شود. وى گفته بود كه به دستور بوش، آماده حركت به سوى دمشق است. حفظ رابطه رئيس مركز تحقيقات بيكر با رهبرى سوريه از زمانى كه او سفير امريكا در دمشق بوده نيز از همين نشانه‌ها محسوب مى‌شود.
هم‌چنين الدار مى‌افزايد:
وزارت خارجه امريكا و اسراييل مى‌دانند كه اگر امريكا دير بجنبد وزراى خارجه اروپا براى رفتن به دمشق صف مى‌كشند. حتى اگر امريكا درباره موضوع محور دمشق- تهران- حزب الله تحركى از خود نشان ندهد، فرانسه آماده حمايت از تهران است.
روزنامه بعث سوريه نيز در همين زمينه نوشت. كسانى كه گمان مى‌كنند راه حل به دست نيروهاى بين‌المللى است، سخت در اشتباه هستند.
هم چنين يهو شواع، نويسنده اسراييلى، مى‌نويسد: «١» اگر اسراييل مى‌خواهد از پيامدهاى جنگى كه اين روزها در شمال برافروخته، رهايى يابد، بايد هر چه سريع‌تر با سران دولت خودگردان مانند رئيس اين تشكيلات، محمود عباس، رئيس فتح و نخست وزير دولت حماس ملاقات كند، هم چنين بهتر است حتى البرغوش كه سند مبادله اسيران را تهيه كرده نيز در اين ديدارها مشاركت داده شود.
محتواى ديدارهاى سران اسراييل و فلسطين بايد درباره اين موضوعات باشد: ١. توافق آتش‌بس كامل در غزه ٢. مبادله اسيران جوان، زن و مريض سكنه غزه با سرباز اسراييلى ٣. اتخاذ تدابير جدى براى جلوگيرى ورود سلاح از مصر به غزه ٤. گشودن معابر براى‌