جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ٢٢١
درحاليكه ليونى بر اين باور بود كه ادامه جنگ و نبرد بى فايده است. از اين زمان تا پايان جنگ، كادرى از وزارت خانهها به رياست توربويچ با مشاركت تورجمان مشاور سياسى دفتر نخست وزير، رئيس شوراىامنيت ملى اسرائيل ايلان مزراحى، مدير كل وزارت خارجه ابرامويچ، عاموس گلعاد و ديگران بر تماسهاى سياسى اشراف داشتند.
تصميمى كه در روز ٢٣ ژوئيه گرفته شد از رويدادهاى بينالمللى جدا نبود. رايس در راه ورود به منطقه بود تا آتش بس را قطعىكند و حل و فصل سياسى جديدى را در لبنان برقرار كند.
در ٣٠- ٢٩ ژوئيه ديك جونز سفير ايالات متحده در اسرائيل، پس از عمليات خوشههاى خشم، سفير امريكا در بيروت شد و در اين خلال از پيچيدگىهاى سياسى طائفهاى در لبنان، تاكتيكهاى [سيد] حسن نصرالله و روند بمبارانهاى اسرائيل و هزاران آواره آگاهى پيدا كرد.
دو روز پس از شروع جنگ، جونز، مبانىِ پايان بحران را به عنوان اساس قطعنامه سازمان ملل، از جمله اعزام نيروى بينالمللى به رشته تحرير درآورد. اما واشنگتن در روزهاى آغازين بر نجات دولت سنيوره متمركز شد و همچنين تمايل داشت به جاى هدف قراردادن زيرساختهاى غيرنظامى لبنان، فرصتى براى ترور سيد حسن نصرالله و يارانش ايجاد كند.
چون مىدانستند كه تخريب زيرساختهاى لبنان، براى دولت سنيوره چه پيامدهايى به همراه دارد. سنيوره نيز رايس را قانع كرد كه تخليه مزارع شبعا در كوهپايههاى جبل حرمون (جبل الشيخ) براى وى مهمترين دستاورد به شمار مىآيد. وى پيشنهاد داد كه اسرائيل از اين منطقه عقبنشينى كند و آن را تا روشن شدن ملكيت قانونى اين منطقه، به سازمان ملل بسپارد.
سنيوره به رايس گفت كه با اين اقدام يكى از بهانههاى اصلى فعاليت نظامى حزب الله را از دست آنها خارج خواهد كرد و تبديل حزب الله به سازمان سياسى غير مسلح آسان خواهد شد! رايس از اين انديشه استقبال گرمى كرد و تلاش كرد كه آن را به اولمرت تحميل كند، اما نخست وزير اسرائيل نپذيرفت و ادعا كرد اين اقدام، بىسابقه و تجاوز به حاكميت اسرائيل مى باشد و راه را براى ديگر موارد مشابه هموار مىسازد. در اينجا بود كه رايس فهميد دست خالى به سوى سنيوره خواهد رفت.
اختلاف بر سر مزارع شبعا نتوانست مانع از شكلگيرى سند تفاهمى شود كه رايس تلاش مىكرد آن را بر اساس مواضع اسرائيل و لبنان تهيه كند. اما در اوج اين بحثها فاجعه روستاى