آريل شارون ١٤%--- ليوى اشكول ٥% ٢% بنيامين نتانياهو ٤% ٢% اسحاق شامير ٤% ٤% گلدا ماير ٣% ٤% شيمون پرز ١% ٦% ايهود باراك ٤/ ٠%--- موشه شاريت ١/ ٠% ١% به نظر مى‌رسد نتايج اين‌گونه نظرسنجى‌ها، نه تنها نا اميدى و ناكامى رهبرى كنونى اسراييل و شكست آن در جنگ را نشان مى‌دهد، بلكه بيانگر نا اميدى زيادى در ميان مقامات سياسى رژيم صهيونيستى است، به ويژه پس از رسوايى و فساد بسيارى از مقامات.
خلاصه اين كه، افكار عمومى اسراييل به صورت جدى به جناح راست گرايش پيدا كرده و عموم ساكنان اسراييل از وضعيت پيش آمده و نتايج حاصله و رهبرى آن، شديداً نااميد شده‌اند و على رغم عدم حمايت از نتانياهو و ليبرمن، معتقدند كه هر گزينه‌اى بهتر از جفتِ شكست خورده يعنى اولمرت و پرتز است.
در حال حاضر نتانياهو به منظور ايجاد آمادگى براى كسب قدرت، به دنبال افرادى با سابقه امنيتى براى پيوستن به حزب ليكود است تا نشان دهد حزب او براى رويارويى با تهديدات امنيتى نسبت به حزب كاديما و كار توانايى بيشترى دارد. همزمان، ليبرمن نيز با اولمرت در حال مذاكره است تا از طريق پيوستن به دولت مشروعيت و موقعيت مورد نياز را به دست آورده، به عنوان يك بازيگر محورى و مقبول در جريان اصلى سياسى اسراييل قرار گيرد. در هر صورت، پس از جنگ و به دنبال انزواى شديد احزاب به دليل اختلافات با يكديگر، هرگونه آرايش حزبى در اسراييل، ممكن است شكل بگيرد.
پس از بروز نتايج جنگ دوم لبنان، موضوع شايستگى و توانايى‌هاى شخصى رهبرى به عنوان يكى از محورهاى مهم بسيارى از موضع‌گيرى‌هاى سياسى نمود پيدا كرده است. در حال حاضر قبل از بحث درباره بحران طرح سياسى، اكثر اسراييلى‌ها با يك گرداب سياسى بحران‌