كشنده بازمى‌دارد. اين تحول استراتژيك و تاريخى مى‌تواند به خوبى حمله ددمنشانه و وحشيانه صهيونيست‌ها عليه مقاومت را- در ابعاد فرماندهى، جامعه مدنى و زيرساخت‌هاى اصلى مقاومت- تفسير و توجيه نمايد. اهداف اين حمله با اهداف زير شروع شده است:
١. خلع سلاح حزب الله‌ ٢. جداكردن لبنان از محيط عربى خود ٣. تأمين امنيت شهرك‌هاى صهيونيستى شمال اسرائيل در دراز مدت‌ ٤. بازگذاشتن راه مذاكرات تحقيرآميز براى امتيازگيرى در مورد مزارع شبعا و تپه‌هاى كفرشوبا ٥. به بند كشانيدن اسراى لبنانى در زندان‌هاى صهيونيستى‌ ٦. اجراى دسيسه اسكان پناهندگان فلسطينى‌ ٧. طرح مسأله افزايش سهم اسرائيل از آبهاى لبنان‌ ٨. و معاون دبير كل حزب الله شيخ نعيم قاسم واقعيت مقاومت و چگونگى پيدايش آن را به طور خلاصه چنين تبيين مى‌كند: «هنگامى كه مقاومت اسلامى لبنان در سال ١٩٨٢ فعاليت خود راشروع كرد، ياورى نداشت، چرا كه برخلاف جريان حركت مى‌كرد، و يورش رژيم صهيونيستى با هدف خلع سلاح فلسطينى‌ها و ممانعت از بروز مقاومت در لبنان صورت مى‌گرفت. به طوريكه برخى از رهبران مبارز فلسطينى را به تونس تبعيد كرد. در آن زمان اسرائيلى‌ها و همگام با آنان تمام جهان، معتقد بودند كه اين يورش پرونده مقاومت را به طور كامل مى‌بندد. اما در اين شرايط حزب الله تأسيس شد. در پى اين رويداد، با مخالفت هاى شديد در سطح مردمى و رسمى مواجه شديم. اما صبر كرديم و اين اعتراض‌ها را تحمل كرديم. تجربه نشان داده كه اين مقاومت دستاوردهاى مهمى را محقق ساخته. لذا حاكميت با پروژه مقاومت همسو گرديد.» «١» وى مى‌افزايد: «با صدور قطعنامه ١٥٥٩ درصدد بودند حزب الله را از بين ببرند و اسرائيل آسوده خاطر گردد. اما تا به امروز هركس كه مسأله پايان دادن به فعاليت مقاومت را مطرح‌كند، با يك سوال محورى روبروست و آن اينكه: چگونه از لبنان حمايت خواهيم كرد؟ اسراى لبنانى را