جنگ 33 روزه - حسینی فاضل، سید مرتضی - الصفحة ١٠٦
- پايدار ساختن و باوراندن اين انديشه كه اعراب با وجود و حيات اسرائيل مخالفاند. اين مخالفت نه به اين دليل است كه اين رژيم اشغالگر و جبار است، بلكه به دليل اين كه اعراب با يهوديان به دليل يهودى بودنشان و با غرب به دليل غرب بودنش مخالف مىباشند. در همين حال چهره يهوديان اينگونه ترسيم مىشود كه انسانهايى مظلوم هستند كه از سوى مسلمانان و كتاب مقدس آنها يعنى قرآن كريم، در انديشه و عمل مورد ستم قرار گرفتهاند. قرآن يهوديان را مذمت مىكند و از تجاوزها، جنايات و ظلم و ستمشان در طول تاريخ پرده برمىدارد.
- فريبكارى در مورد حقوق ملل عربى كه به آنان ستم و تجاوز شده است، به ويژه ملت فلسطين، سوريه و لبنان. اين نيرنگ بازى از راه ارائه طرحها و اقداماتى صورت مىگيرد كه به اصطلاح طرحهاى مسالمتآميز ناميده مىشوند. در نتيجه قابل اجرا نيستند و حقوق اعراب را پايمال مىسازند. اين نوع طرحها از زمان اعلاميه بالفور و تا نقشه راه و ديگر طرح هاى يكجانبه ادامه دارد و تنها هدف اين طرحها فراهم سازى رفاه و آسايش براى اسرائيل و حمايت از آن مىباشد. به اين ترتيب و از زمان پايان عمليات «طوفان صحرا»- كه پس از حمله عراق به كويت صورت گرفت- و فروپاشى غمانگيز ساختار و چارچوب كشورهاى عربى در سال ١٩٩١ و آغاز روند به اصطلاح صلح در خاورميانه (در همين سال) در مادريد، اين منطقه عربى به طور كلى شاهد تحولات استراتژيكى بوده كه چتر جديدى را براى رويكردهاى مختلف بينالمللى، عربى و اسرائيلى پديد آورده و مفاهيم عقب گرد، تسليم شدن و حاكميت دوران امريكايى- صهيونيستى را پديدار ساخته است. به طوريكه كشورهاى عربى در انعقاد پيمان سازش با رژيم صهيونيستى و به صورت انفرادى با يكديگر رقابت دارند. به دنبال همين امر مسأله عادى سازى روابط رسمى با اسرائيل- پنهانى يا آشكارا- به طور قابل توجهى افزايش يافته و بسيارى از موانع و خطوط قرمز سياسى و استراتژيك و حتى خطوط قرمز دينى به بهانه ضعف، تفرقه و نبود فرصتها كنار زده شدهاند.
اما در دهه نود قرن گذشته به طور مشخص، و به دنبال شهادت دبير كل سابق حزب الله حجةالاسلام والمسلمين سيد عباس موسوى به سال ١٩٩١ توسط موشكهاى نيروى هوايى اسرائيل، و به دنبال آن افتادن دبيركلى اين حزب بر دوش سيد حسن نصرالله، مقاومت اسلامى لبنان با حمايت ايران، سوريه و عموم مردم لبنان، وارد عرصه نبردهاى سخت و دشوارى با رژيم اشغالگر شد. برجستهترين اين نبردها را مىتوان چنين برشمرد: نبرد ژوئن ١٩٩٣ (عمليات