جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩١
مراكز نيزهها «١» گرامى داشته است.
اميرالمؤمنين عليه السلام:
«فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اللَّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ وَشَمِلَهُ البَلاءُ وَدُيِّثَ بِالصِّغارِ وَالْقَماءَةِ وَضُرِبَ عَلى قَلْبِهِ بِالْأَسْدادِ وَاديلَ الْحَقُّ مِنْهُ بِتَضْييعِ الجِهادِ وَسيمَ الخَسْفَ وَمُنِعَ النَّصَفَ.» «٢» هر كه جهاد را واگذارد و ناخوشايند داند خدا جامه خوارى بر تن او پوشاند و فوج بلا بر سرش كشاند و در زبونى و فرومايگى بماند. دل او در پردههاى گمراهى نهان و حق- به خاطر ضايع كردن جهاد- از او روى گردان، به خوارى محكوم و از عدالت محروم خواهد شد.
و نيز در سرزنش سست عنصران فرمود:
«ارَضيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا مِنَ الْاخِرَةِ عِوَضاً وَبِالذُّلِ مِنَ الْعِزِّ خَلَفاً» «٣» آيا به زندگانى اين جهان به جاى زندگانى جهاد و دفاع در اسلام ١٠٥ جهات تبليغ ص : ١٠٤ جاودان خرسنديد و خوارى را بهتر از سالارى مىپسنديد؟.
حرمت تخلّف براى كسى كه جهاد واجب عينى شده است تخلّف از آن جايز نيست بلكه با توجّه به وعده عذاب كه در دو مورد از آيات فوق و برخى آيات ديگر «٤» بيان شده است تخلّف همانند فرار گناه كبيره محسوب مىشود.