دبّابه «١» و منجنيق «٢» بوده طبعاً وظيفه حكومت به شمار مى‌آمده است و لذا مى‌بينيم دو نفر به نام‌هاى «عروة بن مسعود» و «غيلان بن سلمه» مأمور مى‌شوند تا طرز ساخت و به كارگيرى دبّابه و منجنيق را ياد بگيرند تا در فتح دژ طائف از آن استفاده شود. «٣» و نيز هنگام مشاوره رسول خدا صلى الله عليه وآله، سلمان فارسى پيشنهاد استفاده از منجنيق را مطرح كرد كه مورد استقبال قرار گرفت و سلمان براى فتح دژ طائف، منجنيقى را نصب و راه‌اندازى نمود. «٤» منابع دولت‌ ١- غنائم: يكى از موارد تهيه هزينه جنگ غنائمى است كه در خود جنگ به دست مى‌آيد. در غزوه بنى قريظه ١٥٠٠ قبضه شمشير، سيصد زره، دو هزار نيزه و يكهزار و پانصد سپر به غنيمت گرفته شد «٥» طبيعى است كه همه اينها بين رزمندگان تقسيم شد تا در جنگ‌هاى بعدى از آنها استفاده كنند. تعدادى از اسيران اين جنگ را نيز پيامبر (ص) به وسيله «سعد بن زيد» جهت فروش به نجد فرستاد تا معادل آنها اسب و سلاح تهيّه كند