جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٢
(همچنين) اسبهاى ورزيده (براى ميدان نبرد)، تا به وسيله آن، دشمن خدا و دشمنِ خويش را بترسانيد! و (همچنين) گروه ديگرى غير از اينها را، كه شما نمىشناسيد و خدا آنها را مىشناسد! و هر چه در راه خدا (و تقويت بنيه دفاعى اسلام) انفاق كنيد، به طور كامل به شما باز گردانده مىشود، و به شما ستم نخواهد شد! منظور از قوّه اين واژه به معنى نيرومندى و توان و ضد ضعف و سستى است و مصاديق مختلفى دارد. كه مفسران بيان كردهاند؛ از جمله در تفسير منهج الصادقين آمده است:
«قوّه، اعتماد است بر حمايت حق و اطمينان داشتن به عنايت حق، و گفتهاند مراد از قوّه، اتفاق كلمه است و اعتماد به خدا و رغبت در ثواب او و نزد بعضى ديگر به معنى حصار است، پس مىفرمايد: كه آماده سازيد قلعهها را جهت دفع كفّار.» «١» در اخبار هم به چند معنى تفسير شده كه بعضى از آنها را مىآوريم:
١- عقبة بن عامر گويد: شنيدم از پيغمبر كه بر فراز منبر پس از خواندن آيه «وَأَعِدُّوا لَهُم مَااستَطَعْتُم مِن قُوَّةٍ» سه بار فرمود: «الا إِنَّ الْقُوَةَ الرَّمْىُ» «٢» ؛ يعنى توجه داشته باشيد مقصود از «قوة» در اين آيه تيراندازى است.
٢- در تفسير همين آيه از امام صادق (ع) روايت شده است كه: منظور شمشير و سپر «٣» و نيز مشكى كردن (خضاب) موى سفيد است تا در جنگ جوان نمايانده شوند. «٤» ٣- تفسير قمى در معناى اين آيه بعد از كلمه «مِنْ قُوَّة» گويد: «السِّلاحُ»، (هرگونه