جهاد و دفاع در اسلام
 
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٩

درس پانزدهم: پيمان نظامى و عدم تعرّض‌ آيا مسلمانان مى‌توانن جهاد و دفاع در اسلام ١٧١ تأمين نيرو در جهاد ابتدايى ص : ١٧١ د با مشركان و اهل كتاب پيمان عدم تعرّض و پيمان نظامى امضا كنند؟
قبل از ورود به بحث و بيان حكم فقهى اين مسأله لازم است سيره رسول خدا صلى الله عليه وآله را در اين زمينه مورد مطالعه و بررسى قرار دهيم.
اوّلًا قرارداد صلح كه در درس پيشين اشاره كرديم قرارداد عدم تعرض هم حساب مى‌شود، مانند قرارداد حديبيّه كه قرارداد عدم تعرّض نيز بود. و يا قرارداد با «بنى ضمرة».
پيمان عدم تعرض با بنى ضمرة: در سال دوم هجرت و در ماه صفر، رسول خدا (ص) با هفتاد نفر از مهاجران به سوى قريش و بنى ضمره حركت كرد كه در اين جريان موافقتنامه‌اى با رئيس بنى ضمره به نام «مخشى بن عمرو» امضاء شد. محتواى قرارداد چنين بود: پيامبر (ص) با بنى ضمره جنگ نكند، بنى ضمره نيز در مقام جنگ با آن حضرت نيايند و بر ضدّ آن حضرت افراد جمع آورى نكنند، و هيچ دشمنى را عليه آن حضرت يارى نرسانند. «١» پيمان نظامى با خزاعه‌ همچنين قرارداد صلح حديبيّه پيمان نظامى نيز به حساب مى‌آمد چون يكى از