جهاد و دفاع در اسلام
 
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٨

متخلّف و مجازات آن‌ها را در ادامه بحث بررسى مى‌كنيم.
برخورد با متخلّفان و مجازات آنها ١- الزام و اجبار؛ امام و رهبر مسلمين مى‌تواند كسانى را كه شرائط جهاد دارند و به حضور آنها در جهاد نياز است به شركت در جنگ الزام نمايد.
رسول خدا صلى الله عليه وآله قيس بن سعد و حباب بن منذر را به همراه عده‌اى از انصار مأمور كرد تا مردم را به سوى اردوگاه اسامه حركت دهند و آنان چنين كردند. «١» اميرالمؤمنين عليه السلام، حبيب بن مالك يربوعى را هنگام عزيمت به صفين به عنوان مسؤول اعزام تعيين كرد و به او فرمان داد بدون استثناء هر كس را كه تخلف كرده به سرعت به سوى جبهه حركت دهد. دستور محرمانه‌اى نيز به حبيب بن مالك صادر فرمود. حبيب به وظيفه خود عمل نمود و يكى از متخلفان را نيز گردن زد و در اين باره مورد مؤاخذه اميرالمؤمنين عليه السلام هم قرار نگرفت. «٢» كاشف الغطاء مى‌فرمايد: «فرمانده مى‌تواند نيروهاى مورد نياز خود را ملزم كند كه در نبرد شركت كنند خواه مسلمان باشند خواه غير مسلمان و اگر تخلف كردند مى‌تواند با آنها بجنگد» «٣» ميرزاى قمى در جواب سؤالى در رابطه با الزام كسانى كه در امر جهاد سستى مى‌كنند، مى‌فرمايد:
«بلى اين هم از اعظم انواع معروف است و ترك آن از اعظم انواع منكر، و جايز بلكه‌