جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٩
آن را به پيامبر و اولياى امر خود ارجاع كنند، قطعاً از ميان آنان كسانىاند كه [مىتوانند درست و نادرست] آن را دريابند. «١» ٥- ترس؛ برخى مردم ترسو هستند. بيشتر مردم از مرگ مىترسند و عدّهاى در مقام عمل، از جنگ و رويارويى با دشمن واهمه دارند.
آيا نديدى كسانى را كه به آنان گفته شد: [فعلًا] دست [از جنگ] بداريد و نماز را برپا كنيد و زكات بدهيد، [ولى] همين كه كارزار بر آنان مقرر شد، بناگاه گروهى از آنان از مردم ترسيدند مانند ترس از خدا يا ترسى سختتر. «٢» شكى نيست كه ترس انسان را از كارزار و تلاش باز داشته و موجب فرار او مىگردد امّا فرارى كه نتيجهاى در بر ندارد. به آيات ذيل توجه فرماييد:
«أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِككُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَة ...» «٣» هر كجا كه باشيد مرگ شما را درمىيابد هر چند كه در برجها [و دژهاى] مستحكمى به سر بريد.
«قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ» «٤» بگو حتّى اگر در خانههايتان باشيد، آنها كه مرگشان مقرّر شده است با پاى خود به قتلگاههاى خويش بيرون خواهند آمد.