«كَتَبَ اللَّهُ الجِهادَ عَلى الرِّجالِ وَالنِّساءِ، فَجِهادُ الرَّجُلِ أَنْ يَبْذُلَ مالَهُ وَنَفْسَهُ حَتّى‌ يُقْتَلَ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ، وَجِهادُ الْمَرْأَةِ انْ تَصْبِرَ عَلى‌ ماتَرى‌ مِنْ أَذى‌ زَوْجِها» «١» خداوند جهاد را بر مردان و زنان واجب كرده است پس جهاد مرد بذل مال و جان است تا هنگامى كه در راه خداوند شهيد شود و جهاد زنان اين است كه در مقابل زحمت‌ها و آزارها كه از ناحيه شوهر به او متوجّه مى‌شود صبر و تحمّل داشته باشد.
نقش مؤثر زنان در جهاد: اگر چه زنان از حضور مستقيم در جبهه نبرد معاف شده‌اند امّا در زمينه جنگ از چند جهت مى‌توانند نقش بسيار مؤثّر ايفا كنند كه ارزش آن از حضور در صحنه مصاف كمتر نيست، از جمله:
١- تربيت فرزندان شايسته، شجاع و رزمنده؛ ٢- تشويق مردان (همسر، برادر، فرزند و غيره) جهت حضور و ثبات در جبهه و به عهده گرفتن اداره امور زندگى در غياب مردان؛ ٣- رسيدگى به مجروحان در پشت جبهه، پرستارى و نگهدارى از ايشان با مراعات جهات اسلامى مثل حجاب؛ چنان كه در جنگ‌هاى صدر اسلام زنان اينگونه وظايف را به عهده داشته‌اند.
٣- بالغ بودن‌ بر كودكان مادامى كه به حد رشد و بلوغ نرسيده‌اند جهاد واجب نيست. روايت شده است كه در جنگ احد، ابن عمر را كه چهارده سال داشت به حضور رسول خدا معرفى كردند. حضرت او را برگرداند و او را بالغ نشمرد. امّا در جنگ خندق كه پانزده سال داشت اجازه جهاد فرمود. «٢»