واجب كفائى به دوش بكشد، و اگر همه اين تكليف را ترك كردند همگى كيفر مى‌شوند. «١» اگر چه نظريّه كاشف الغطا (ره) با نظر مشهور فقها در ظاهر متفاوت است امّا اين تفاوت با بيان تفصيلى «٢» قابل رفع است. اين تفصيل به شرح ذيل است:
گاهى دشمن ناگهان بر سر عدّه‌اى از مسلمانان به قصد كشتار و تجاوز به اموال و نواميس هجوم مى‌آورد، به طورى كه امكان مقابله منظّم و لشكركشى در مقابل آنان باقى نمى‌ماند يا اينكه نيازى به لشكركشى احساس نمى‌شود. در اين صورت بر هر فرد مسلمان چه زن و چه مرد در هر شرايطى كه باشند دفاع از مال، جان، ناموس و سرزمينشان به هر نحوى كه بتوانند واجب است و احتياجى به اجازه گرفتن از امام و نائبش نيست.
و گاهى هجوم دشمن به نحوى است كه نياز به مقابله منظّم و فراهم نمودن امكانات نبرد و لشكركشى دارد، در اين صورت دفاع بايد به تصدّى امام يا نائب خاصّ و يا عام امام و يا به اجازه امام و نائبش انجام گيرد.
با توجّه به اين توضيح مى‌شود گفت كه در جهاد دفاعى هم اگر فراهم نمودن عِدّه و عُدّه لازم باشد، اجازه امام يا نائب خاصش يا نائب عامش لازم است.
٢- مرد بودن‌ جهاد اسلامى بر زنان واجب نيست و اين وظيفه مهم بر عهده مردان گذاشته شده است. در عين حال زنان از اجر جهاد محروم نگشته‌اند. اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد: