پس چون ماه‌هاى حرام سپرى شد، مشركان را هر كجا يافتيد بكشيد و آنان را دستگير كنيد و به محاصره درآوريد و در هر كمينگاهى به كمين آنان بنشينيد، پس اگر توبه كردند و نماز برپا داشتند و زكات دادند، راه بر ايشان گشاده گردانيد، زيرا خدا آمرزنده مهربان است.
«وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً» «١» و همگى با مشركان بجنگيد، چنان كه آنان همگى با شما مى‌جنگند.
جهاد با مشركان در صورت تحقق شرائط و با اذن امام عادل «٢» و رهبر جامعه اسلامى آغاز مى‌شود و پايان آن يا به ايمان و هدايت مشركين است و يا شكست و سركوب آنها، يعنى اگر مشركان، حقيقت را بعد از روشن شدن آن نپذيرفتند و تسليم نشدند بايد با آنها جنگيد تا تسليم يا نابود شوند، به خصوص با سردمداران كفر كه لجوج‌اند و پايبند هيچ پيمانى نيستند. «فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَاأَيْمَانَ لَهُمْ» «٣» پس با پيشوايان كفر بجنگيد چرا كه آنان را هيچ پيمانى نيست.
درجنگ با كفار مشرك ديگر ارفاق وگرفتن جزيه وترك جنگ مطرح نيست. دراينجا دو راه بيشتر وجود ندارد، پذيرفتن حق يا جنگ وسركوب (كشته شدن واسارت).
جهاد با بغات‌ بغات «٤» كسانى هستند كه بر امام معصوم (ع) خروج نموده و با رهبرى جامعه اسلامى مخالفت كنند. اين گروه بر خلاف دو گروه پيشين كه كافر بودند در دايره اسلام قرار دارند و به ظاهر مسلمانند ليكن به خاطر انحراف فكرى و اعتقادى يا تأويل و توجيه‌