درس دوّم: هدف و انگيزه جهاد در درس گذشته، پيامدها و آثار جهاد را از نظر اسلام بيان نموديم. امّا عده‌اى از غير مسلمانان كه با دين اسلام آشنايى كافى ندارند، به حكم وضع جهاد، ايراد گرفته و مفهوم آن را با جنگ كه يادآور كشتار و ويرانى است، يكى دانسته‌اند.
براى روشن شدن اين مسأله، نخست اشكال مخالفان تشريع جهاد را بيان نموده و در جواب آن انگيزه و هدف جهاد اسلامى را مطرح مى‌كنيم.
ايراد مخالفان بر تشريع جهاد مخالفين اسلام به ويژه مسيحيان اشكال مى‌كنند كه دين نبايد دعوت به جنگ و خونريزى و ويرانگرى بنمايد و در مقابل بايد طرفدار صلح بوده براى هدايت مردم فقط به دعوت و بيان مسالمت‌آميز اكتفا نمايد. هر كس خواست آن را بپذيرد و هر كس نخواست آزاد باشد.
امّا اسلام با تشريع جهاد مى‌خواهد با زور شمشير و خونريزى براى خود، بين مردم جايى باز كرده و بر انسان‌ها حاكميت پيدا كند و اصولًا تشكيل نيروى مسلّح و ارتش و پرداختن به ساز و برگ جنگ در شأن دين نبوده و با اساس دعوت به خدا نمى‌سازد.
به تعبير زيباى شهيد مطهّرى اين اشكال كنندگان «مى‌گويند: اولًا چرا چنين مادّه قانونى در دين اسلام وجود دارد و ثانياً مسلمين به واسطه همين اجازه قانونى از طرف اسلام با ملت‌ها وارد جنگ شدند و اسلام را به زور تحميل كردند. مى‌گويند جهادهاى اسلامى همه جهاد تكميل عقيده بود. براى اين بود كه اسلام را به زور تحميل بكنند و اسلام هم به زور تحميل شد. مى‌گويند جهاد با يك اصل عمومى‌