جهاد و دفاع در اسلام
 
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢١

(اى پيامبر!) هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدند، مردگانند! بلكه آنان زنده‌اند، و نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند.
جهاد در روايات‌ در فضيلت جهاد و ارزش مجاهدان روايات زيادى از رسول خدا و ائمّه عليهم السلام نقل شده كه چند نمونه از آنها را يادآور مى‌شويم:
رسول خدا (ص):
ما اعْمالُ الْعِبادِ كُلِّهِمْ عِندَ الْمجاهِدينَ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ الَّا كَمَثَلِ خُطَّافٍ اخَذَ بِمِنْقارِهِ مِنْ ماءِ الْبَحْرِ» «١» اعمال همه بندگان در مقايسه با (عمل) مجاهدان راه خدا جز مانند قطره‌اى كه پرستو از آب دريا برمى دارد، نيست.
: «مَنْ لَقِىَ اللَّهَ بِغَيْرِ أَثَرٍ مِنَ الْجَهادِ لِقَىِ اللَّهَ وَفيهِ ثُلْمَةٌ» «٢» كسى كه اثرى از جهاد در او نباشد، در حالى كه داراى نقصى است با خدا ملاقات خواهد كرد.
براى بهشت درى است كه «باب المجاهدين» ناميده مى‌شود. مجاهدان شمشير خود را حمايل كرده به سوى آن در كه به رويشان باز است مى‌شتابند- در حالى كه مردم هنوز در صحراى محشر هستند- و ملائكه بر ايشان خوشامد مى‌گويند ... پس هر كس جهاد را ترك كند خداوند لباس ذلّت به او مى‌پوشاند و دچار تنگى در زندگى و نابودى در دين مى‌شود. خداوند امّت مرا به وسيله سُم ستورانشان و پيكان نيزه‌هايشان گرامى داشته است». «٣» اميرالمؤمنين عليه السلام: