جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٨٠
تَعْلَمُونَ» «١» ... و به مال و جان در راه خدا جهاد كنيد. اين اگر بدانيد برايتان بهتر است.
«فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلافَ رَسُولِ اللّهِ وَكَرِهُوا أَن يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ» «٢» واپس نشستگان از خانه نشينى خود كه مخالفت با پيامبر خدا بود، شادمان شدند و ناخوش داشتند كه با اموال و جانهايشان در راه خدا جهاد كنند.
نمونه احاديث:
«كَتَبَ اللَّهُ الْجِهادَ عَلَى الرِّجالِ وَالنِّساءِ، فَجِهادُ الرَّجُلِ بَذْلُ مالِهِ وَنَفْسِهِ حَتّى يُقْتَلَ فى سَبيلِ اللَّهِ ...» «٣» «خداوند جهاد را بر مردان و زنان واجب كرده است، امّا جهاد مرد عبارت از اين است كه مال و جانش را فدا كند تا در راه خدا كشته شود ...» «أَللَّهُ أَللَّهُ فِى الْجِهادِ بِأَمْوالِكُم وَأَنْفُسِكُمْ ...» «٤» خدا را! خدا را! در جهاد با اموالتان و جانهايتان.
جهاد با مال و جان گاهى با همديگر توأم بوده و گاهى جدا از هم هستند كه در مجموع سه حالت پيدا مىكنند: جهاد با مال و جان، جهاد با جان، جهاد با مال.
١- جهاد با مال و جان: در صدر اسلام كه عمده سلاحهاى جنگى و وسائل نقليه به صورت انفرادى بوده، در بيشتر موارد رزمنده شخصاً به طور خودكفا وسيله نقليه، سلاح و آزوقه مورد نياز را فراهم نموده، عازم صحنه نبرد مىشد، يعنى هم جهادِ با جان