شود.
* بر يهود هزينه خودشان و بر مسلمانان هزينه خودشان است و بر عهده ايشان است كه يكديگر را يارى دهند و با هر كس كه با اهل اين پيمان جنگ كند جنگ كنند و ميان خودشان خيرخواه باشند ونيكى و وفادارى مانع از گناه است.
* و بر عهده همگان است كه بر ضد هر كس به مدينه حمله كند يكديگر را يارى دهند. «١» مبناى مسأله و حكم آن‌ علماى اسلام در «سبب وجوب جهاد با كفار» اختلاف نظر دارند؛ برخى دليل وجوب جهاد را كفر كافران مى‌دانند و برخى ديگر، اعتداء و تجاوز كفّار و جلوگيرى آنان از نشر و تبليغ اسلام.
اگر قول دوم انتخاب شود كه گويا رأى مشهور بين علماى شيعه است «٢» پيمان عدم تعرّض بلكه انعقاد پيمان نظامى بين مسلمانان و كفّارى كه در مقام جنگ با مسلمانان نيستند و نسبت به مسلمانان خيرخواه بوده و حسن نظر دارند اشكالى نخواهد داشت به شرطى كه مفاد و مواد پيمان بر خلاف اسلام و مصالح مسلمين نباشد.
امّا اگر نظر اوّل انتخاب شود پيمان عدم تعرّض در مدّت محدود اشكالى نخواهد داشت، چنان كه پيشتر در صلح موقت گفته شد چرا كه پيمان عدم تعرّض تقريباً همان صلح موقت و متاركه است. امّا انعقاد پيمان نظامى با كفّار مشكل است مگر هنگام ضرورت و نبود چاره به عبارت ديگر اگر دليل وجوب جهاد را كُفر كافران بدانيم در صورت امكان و در حال اختيار نبايد قرارداد نظامى و هم پيمانى با كفّار منعقد كنيم.