جهاد و دفاع در اسلام
 
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٦

قيامت، بهشت و جهنم و ...
پيامبران آمده‌اند كه مردم را به غيب و ماوراى ظاهر و محسوسات، مؤمن و معتقد كنند. آنان به اين مقدار نيز اكتفا نكرده‌اند، بلكه آمده‌اند تا ميان مردم و غيب رابطه برقرار كنند و حلقه اتصال ميان مردم و جهان غيب باشند، مردم را به مددهاى غيبى و عنايت‌هاى خاص الهى كه در شرايط خاص شامل مؤمنان مى‌شود، اميدوار سازد. «١» مددهاى غيبى الهى در زندگى بشر متنوع و بى شمار است. در اينجا به نقش و تأثير امدادهاى غيبى كه در رويارويى دو جبهه حق و باطل، شامل مؤمنان و مجاهدان فى سبيل الله مى‌گردد، مى‌پردازيم.
تأثير امدادهاى غيبى در پيروزى‌ امدادهاى غيبى به دو طريق در پيروزى و برترى مؤمنان مؤثرند:
الف- غير مستقيم: امدادهاى غيبى، نه تنها ايمان پيكارگر را به راه و هدفش راسخ‌تر مى‌كند، بلكه وقتى او احساس كند كه در ميدان نبرد، تنها نيست و حمايت‌هاى الهى و مددهاى غيبى پشتيبان اوست، با دلگرمى و نشاطى دوچندان به رزم خود ادامه مى‌دهد و با شوق و اميد، وظيفه خود را به انجام مى‌رساند كه اين خود يكى از موجبات پيروزى است. امام على عليه السلام در اين مورد مى‌فرمايد:
«فَإنَّا لَمْ نَكُنْ نُقاتِلُ فيما مَضى‌ بِالْكَثْرَةِ وَانَّما كُنَّا نُقاتِلُ بِالنَّصْرِ وَالْمَعُونَة» «٢» ما در گذشته هيچ گاه به دلگرمى فراوانى سپاه خويش پنجه در پنجه دشمن نمى‌افكنديم بلكه به پشتيبانى نصرت و يارى الهى مى‌جنگيديم.
از نظر يك نفر مادى آنچه در ميدان نبرد كارساز و تعيين كننده مى‌باشد، ابزار و