جهاد و دفاع در اسلام
 
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

جهاد و دفاع در اسلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٧

«برابر آنان هر نيرويى كه مى‌توانيد از جمله نگهدارى اسبان، فراهم آوريد ...» نظرگاه احاديث‌ روايات زيادى در مورد فضيلت مرزبانى وارد شده است كه به نمونه‌هايى بسنده مى‌كنيم:
سلمان از رسول خدا صلى الله عليه وآله روايت مى‌كند:
«رِباطُ لَيْلَةٍ فىْ سَبيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ صِيامِ شَهْرٍ وَقِيامِهِ فَإنْ ماتَ جَرى‌ عَلَيْهِ‌ عَمَلُهُ الَّذى‌ كانَ يَعْمَلُ وَاجْرِىَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ وَأَمِنَ الْفَتَّانَ.» «١» يك شب نگهبانى در راه خدا از روزه و نماز يك ماه بهتر است. مسلمان اگر در حال مرزبانى بميرد عملى را كه انجام مى‌داده استمرار پيدا مى‌كند و روزى او به او داده مى‌شود و از فتنه و عذاب قبر ايمن است.
رسول خدا صلى الله عليه وآله:
«كُلُّ مَيِّتٍ يُخْتَمُ عَلى‌ عَمَلِهِ إِلَّا الْمُرابِطُ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ فَإِنَّهُ يَنْمُو لَهُ عَمَلُهُ إِلى‌ يَوْمِ الْقِيمَةَ وَيُؤْمِنُ مِنْ فَتَّانِ الْقَبْرِ.» «٢» هر كسى چون مُرد، مهر پايان بر نامه عملش زده مى‌شود مگر مرزبانى كه در راه خدا باشد پس عمل او پيوسته تا روز قيامت در حال رشد و افزايش است و از فتنه و عذاب قبر ايمن خواهد بود.
رسول خدا صلى الله عليه وآله:
«عَيْنانِ لا تَمَسُّهُمَا النَّارُ عَيْنٌ بَكَتْ مِنْ خَشْيَةَ اللَّهِ وَعَيْنٌ باتَتْ تَحْرُسُ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ ...» «٣»