ماه خدا - چ سوم - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٨٧ - (٥) الف نماز گزاردن در صحرا يا جاى بدون سقف
فرمود: «دوست دارم كه به طرف آفاق آسمان بيرون آيم».
٨٧٤. الإقبال (به نقل از محمّد بن حسن بن وليد، با سند خويش از امام صادق ٧): پيامبر خدا بيرون مىرفت تا به آفاق آسمان بنگرد و فرمود: «آن روز، روى زيرانداز يا حصير نماز نخوان». مقصود ايشان عيد فطر و عيد قربان بود.
٨٧٥. امام صادق ٧: در عيد فطر و عيد قربان، نماز، زير سايهبانها و در خانهها خوانده نمىشود؛ چرا كه پيامبر خدا در آن روزها بيرون مىرفت تا برابر افقهاى آسمان قرار بگيرد، و پيشانىاش را بر زمين مىگذاشت.
٨٧٦. كتاب من لا يحضره الفقيه: از حلبى، از امام صادق ٧، درباره پدرش ٧ روايت شده كه چون روز عيد فطر و عيد قربان بيرون مىرفت، نمىگذاشت زيراندازى را كه روى آن نماز مىخواند، بياورند و مىفرمود: «امروز، روزى است كه پيامبر خدا بيرون مىرفت تا در برابر آفاق آسمان قرار بگيرد». سپس پيشانىاش را بر زمين مىنهاد.
٨٧٧. امام على ٧: بيرون رفتن به صحرا در روز عيد فطر و عيد قربان، مستحب است.
٨٧٨. امام صادق ٧: سزاوار نيست كه نماز عيد فطر و عيد قربان، در مسجد سقفدار خوانده شود و نه در خانه؛ بلكه در صحرا يا جاى باز خوانده مىشود.