ماه رمضان مى‌خواند، برايم بيرون آورد و نشانم دهد. براى من دفترى با جلد سرخ بيرون آورد كه در آن دعاهاى ماه رمضان بود. از جمله آنها دعا پيش از نماز صبح روز عيد فطر بود[١]

«خداوندا! با محمّد ٦ از پيش رويَم، با على ٧ از پشت سر و سمت راست، و با پيشوايانم از سمت چپم، به تو روى آورده‌ام. به سبب اينان، خود را از عذابت مى‌پوشانم و به درگاهت تقرّب مى‌جويم، [كه‌] كسى را از اينان به تو نزديك‌تر نمى‌يابم. آنان پيشوايان من‌اند. پس به سبب آنان، هراسم را از كيفر و خشمت، ايمن گردان و با رحمتت، مرا در زمره بندگان شايسته‌ات وارد كن!

صبح كردم، در حالى كه به خدا ايمان دارم و بر دين و آيين محمّد ٦ و بر دين و آيين على ٧ و بر دين و آيين جانشينان، اخلاص دارم. به پنهان و آشكار آنان، ايمان آورده‌ام و به درگاه خداوند، درباره آنچه محمّد و على و جانشينانْ به آن اشتياق دارند، مشتاقم. قدرت و نيرويى جز از خداوند نيست و شكست‌ناپذيرى و بازدارندگى و قدرت و حكومت، جز از آنِ خداى يكتاى غالب مقتدر نيست. بر خداوند، تكيه كرده‌ام و هر كه بر خدا تكيه كند، همو برايش بس است. خداوند، فرمان خود را به سامان مى‌رساند.

خداوندا! تو را مى‌خواهم. پس، تو هم مرا بخواه. آنچه را نزد توست، مى‌طلبم. پس، آن را برايم آسان ساز و نيازهايم را برآور؛ چون در قرآنت فرموده‌اى و گفته‌ات حق است كه: «ماه رمضان كه در آن قرآن را براى هدايت مردم نازل كردى و نشانه‌هايى از هدايت و فرقان است ...». پس با

[١] اين دعا در برخى منابع،« پس از نماز عيد» وارد شده است؛ ليكن در الإقبال،« پس از نماز صبح» آمده و ظاهرا بايد سخن الإقبال را مقدّم داشت، آن گونه كه علّامه مجلسى در بحار الأنوار انجام داده و گفته است:« شيخ كفعمى و ديگران، اين دعا را پس از نماز عيد با اندكى تغيير آورده‌اند. من آنچه را در الإقبال بود، به خاطر مستند بودنش برگزيدم. ابن برّاج در المهذّب گفته است:" چون پس از نماز صبح روز عيد شود، مستحب است انسان اين دعا را بخواند و بگويد: ...". سپس دعا را طبق آنچه در المصباح و منابع ديگر است، آورده است. هر كه مى‌خواهد، به آنجا رجوع كند»( ر. ك: بحار الأنوار: ٩١/ ٥).

گويم: دعا را در المقنعة و المهذّب هم يافتم. در اين دو كتاب، تصريح شده كه آن، پس از نماز صبح روز فطر است. پس قرار دادن آن پس از نماز عيد( كه شيخ در دو كتابش انجام داده و كفعمى هم از او پيروى كرده است،) وجهى ندارد( ر. ك: به منابع دعا كه ذكر كرده‌ايم).